Δημήτρης Καζάκης: "Η κρίση γενικεύεται" (ηχητικό)

Γενικεύεται από δω και στο εξής η επίθεση που δέχεται η Ελλάδα και ο Ελληνικός λαός, σημείωσε μιλώντας στο ράδιο 9,84 του Ηρακλείου και στο Γιώργο Σαχίνη ο γραμματέας του ΕΠΑΜ Δημήτρης Καζάκης. Στόχος τους είναι η κατεδάφιση του Ελληνικού κράτους προκειμένου να πάρουν και το Οικόπεδο και τα υλικά, πρόσθεσε.

Αναφορικά με την επίσκεψη του Γερμανού Υπουργού Οικονομικών στην Αθήνα την Πέμπτη είπε, ότι σκοπός είναι η στήριξη του συμαχόμενου Έλληνα πρωθυπουργού καθώς αντιμετωπίζει προβλήματα στο εσωτερικό του κόμματος του και με φόντο τις Γερμανικές εκλογές το Σεπτέμβριο.
Δεν είναι τυχαία σύμφωνα με τον ίδιο, τέλος και η επίσκεψη του Αντώνη Σαμαρά στις ΗΠΑ τον Αύγουστο καθώς ο Αμερικανός πρόεδρος επιθυμεί για άλλη μία φορά να διαμηνύσει ότι είναι παρόν στο παιγνίδι και στα τεκταινόμενα στην Ευρώπη.

Ακούστε όλη τη συνέντευξη:


πηγή:  http://www.toxwni.gr/ellada/item/3195-dimitris-kazakis-i-krisi-genikeietai-ixitiko?a

Read More

Άκου λοιπόν, Χρυσαυγίτη, άκου, αμόρφωτε άνθρωπε... !!!

 

 

O Στάθης τα χώνει - και κάνει μάθημα - σε αναγνώστη του Μπας και τον Μένανδρο τον λέγαν΄ Μαίανδρο;

Στη χθεσινή στήλη δημοσιεύθηκε σκίτσο με τη Σφίγγα. Ευρέθη αναγνώστης ο οποίος με έψεξε διότι,...κατά τη γνώμη του, απέφυγα να ζωγραφίσω μαιάνδρους στο βάθρο του αγάλματος κι αντ’ αυτών σχεδίασα κάτι ζιγκ ζαγκ.

Άκου λοιπόν, Χρυσαυγίτη, άκου, αμόρφωτε άνθρωπε: ποιος σου είπε ότι σε όλα τα βάθρα των αγαλμάτων -θεών, ανθρώπων και τεράτων- οι αρχαίοι χάραζαν ή ζωγράφιζαν μαιάνδρους; Αντιθέτως. Συνήθως τον μαίανδρο ως διακοσμητικό και μόνον στοιχείο τον βρίσκουμε στα κιονόκρανα (στην επικρανίτιδα ζωγραφική) ή κάτω απ’ τη ζωοφόρο.

Ο μαίανδρος δεν έχει κανένα νόημα, ιδεολογικό ή θρησκευτικό ή κοινωνικό, αποτελεί μόνον τη γεωμετρική αποτύπωση (για διακοσμητικούς λόγους) της βουστροφηδόν ροής του ποταμού Μαιάνδρου παρά την Πέργαμο.

Λέει ο Στράβων: «Ρέει δ’ ο Μαίανδρος προς δυσμάς διά καμπών ελικοειδών, αίτινες παροιμιώδεις κατέστησαν, ώστε και εν ελικοειδές αρχιτεκτονικόν κόσμημα κατ’ αυτόν ωνομάσθη».

Μόνον κουφιοκεφαλάκηδες και βαθειά αμόρφωτοι περί τα ελληνικά γράμματα και πράγματα θα έπαιρναν ένα διακοσμητικό μοτίβο για να το κάνουν ιδεολογικό(!) σύμβολο ή έμβλημα ταυτότητας ή επί-σημον.

Μόνον βλάκες, μιμητές (μάλιστα ιμιτασιόν) των ναζί, που αναζητούσαν κι εκείνοι μυστικιστικούς συμβολισμούς στη σβάστικα (ένα απλό σύμβολο καλής τύχης και ευημερίας που απαντάται στις Ινδίες, στην Περσία και στην Ελλάδα της αρχαιότητας), θα προσπαθούσαν σήμερα να μιμηθούν το αποτρόπαιο σύμβολο, έτσι όπως έγινε ο αγκυλωτός σταυρός ως ναζιστικό σκιάχτρο, με ένα κακέκτυπο α-νόητο, άνευ νοήματος έμβλημα. Μόνον αδαείς που προφέρουν οι περισσότεροι και γράφουν σβάστιγκα αντί σβάστικα, θα έβρισκαν στον μαίανδρο κάτι περισσότερο από ένα διακοσμητικό του στυλ Βερσάτσε.

Τα γράφω αυτά διότι πλέον μας έχει πνίξει η αγραμματοσύνη των ανελλήνιστων Ελληναράδων, εθνικοφρόνων κι εθνικιστών, καθώς και το θράσος αυτής της αγραμματοσύνης.

Άκου λοιπόν, πρώην πελάτη του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. (διότι αυτούς κυρίως ψήφιζες): ό,τι ανθρώπινο πιάνεις στο στόμα σου το μαγαρίζεις - άσε την πατρίδα στην άκρη, πατριδοκάπηλος είσαι, γρυ δεν γνωρίζεις απ’ τον ελληνικό πολιτισμό και τις οικουμενικές του διαστάσεις. Αν ελληνικά γνώριζες, φασίστας δεν θα ήσουν.

Απλώς τώρα, πρώην πελάτη του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ., που με την ψήφο σου συνέβαλες κι εσύ στην καταστροφή της Ελλάδας προς ίδιον μάλιστα όφελος (ρουσφετάκια, διορισμούληδες) - απλώς τώρα, λοιπόν, προσπαθείς να τιμωρήσεις αυτούς που σε πούλησαν, υποστηρίζοντας το υποχθόνιο εργαλείο τους, τη Χρυσή Αυγή. Τόσο σου κόβει! Οσο σου κόβει για τον μαίανδρο. Έκαψες μια φορά την πατρίδα και τώρα πας να την ξανακάψεις. Ελαφρά τη καρδία, πάλι κάνοντας λάθος. Πότε η Χρυσή Αυγή αγωνίσθηκε για το μεροκάματό σου; Κάθεσαι και βρίζεις την Αριστερά λες και σε κυβερνούσε αυτή για να ανακουφίσεις τις ενοχές σου - που τα έκανες μαντάρα και τώρα πας να τα ξανακάνεις.

Σε πρόδωσε ο δικομματισμός και βάζεις τα τσιράκια του να τον... τιμωρήσουν. Τόσο σου κόβει - δεν βλέπεις ότι η επιστροφή της Ελλάδας στο 1950 από πλευράς εργασίας και τρόπου ζωής χρειάζεται την εμφυλιοπολεμική επιχειρηματολογία που είχαν ξεχάσει ακόμα και οι βρυκόλακες; Ο Γράμμος και το Βίτσι σε μάραναν; τα «ορφανά του Στάλιν» σου έκαναν το μεροκάματο κουπόνι; αν θα γιορτάσει τη φασιστική επέτειο της 4ης Αυγούστου η Χρυσή Αυγή είναι το πρόβλημα ή ότι αύριο θα σου κατασχέσουν το σπίτι χωρίς η Χρυσή Αυγή να κουνήσει ούτε το δαχτυλάκι της, παρά μόνον βγάζοντας ανώδυνες ανακοινώσεις για τους «τοκογλύφους» - στάχτη στα μάτια του κόσμου. Καταναλώνεις τις μπούρδες της προπαγάνδας για «ιδεολογική κυριαρχία της αριστεράς κατά τη μεταπολίτευση» και νομίζεις ότι σκέφθηκες κάτι δικό σου, ότι προσδιόρισες την αιτία των προβλημάτων σου.

Δεν σε προβληματίζουν τα «μυστικά» (γιατί μυστικά; απλώς στημένα) γκάλοπ που διοχετεύουν δεξιά έντυπα και νεοδημοκρατικά παράκεντρα εμφανίζοντας την ακροδεξιά στο 20%;! Ποιος χρειάζεται ένα τέτοιο ποσοστό στα δεξιά του για να αντιμετωπίσει τη διαμαρτυρία απ’ τα αριστερά του; Η δεξιά; Σωστός! Και με ποιον συγκυβερνάει η δεξιά; Με το ΠΑΣΟΚ. Πάλι τα ίδια δηλαδή. Αυτοί (οι ίδιοι) που ψήφιζες χρειάζονται τώρα την ψήφο σου στα δεξιά τους για να συνεχίσουν να κυβερνάνε. Εξυπνη η ψήφος σου στη Χρυσή Αυγή, δεν λέω.

Και αν η δεξιά κυβερνά αισχρά, η ακροδεξιά δεν θα κυβερνούσε αισχρότερα; Ξέρω, ξέρεις ότι αυτά που σου λέω σου τα λέει ένα «ορφανό του Στάλιν», ένας θολοκουλτουριάρης, πιθανόν και αδερφή, ένας βολεμένος. Οταν εγώ, φίλε μου, και πολλοί άλλοι όπως εγώ αγωνιζόμασταν απ’ το 1981 κατά του δικομματισμού, εσύ τον ψήφιζες. Οταν η ταπεινότης μου έκανε τη διαδρομή της στη δημοσιογραφία με το σπαθί της (μόνον τις απολύσεις να υπολογίσεις), εσύ είχες άκρες και κονέ, όταν εγώ αγωνιζόμουνα για πάρτη σου, λέγοντας απ’ το 1990 ό,τι λέω και τώρα, εσύ με έλεγες γραφικόν. Τώρα λοιπόν πας να μου κάνεις και χρηστομάθεια, μάλιστα αγράμματη. Αντί να βάλεις κάτω το κεφάλι σου να σκεφθείς ποιος και τι φταίει για όσα σε βασανίζουν, βάζεις πάλι τις φωνές, μόνον που αυτήν τη φορά δεν είναι ιαχές δοξαστικές για τους δημαγωγούς, αλλά κραυγές υπέρ των εμπρηστών. Κραυγές οργής, δεν λέω. Αλλά πού σπαταλάς την οργή σου; Πού πας φεύγοντας απ’ τους δημαγωγούς; στους εμπρηστές;

Ποιο πρόβλημα θα σου λύσει η «blut und ehre», η «αίμα και τιμή» Χρυσή Αυγή; Ασε το μεροκάματο, άσε το ξεπάτωμα όσης δημοκρατίας σού απέμεινε. Ποιο πρόβλημα θα σου λύσει; το μεταναστευτικό; πώς; με αίμα; με πογκρόμ; με ξενηλασία (για να αναφερθώ πάλι στα ελληνικά γράμματα που τόσο ατιμάζεις) ή με κρυπτεία; Σαν αυτή που ήδη γίνεται, να βγαίνουν δηλαδή νύχτα οι Αριοι και να τρώει το σκοτάδι δυο-τρία παιδιά κατώτερων θεών κάθε δεύτερο-τρίτο βράδυ. Και ποιοι είναι οι Αριοι; αυτοί που μουγκανίζουν αντί να μιλάνε; οι μπράβοι της νύχτας; - εξπέρ στον Αριστοτέλη και τους μαιάνδρους, δεν λέω.

Το μεταναστευτικό είναι μεγάλο πρόβλημα, άπτεται της εθνικής υπόστασης της χώρας και δεν λύνεται με κραυγές, στα τυφλά - απαιτεί αναδιάταξη των διακρατικών σχέσεων της χώρας, αναθεώρηση συνθηκών, ισχυρή έννομη τάξη στο εσωτερικό - αλλιώς θα σφαγούμε στους δρόμους! Αυτό θέλεις; να παίζουμε την τυφλόμυγα με τα δίκαννα με τους ξένους και μεταξύ μας;

Ξέρω ότι σε ενοχλούν ορισμένοι κουφιοκεφαλάκηδες της Αριστεράς. Αυτοί που μιλούν την ίδια εμφυλιοπολεμική γλώσσα με τη δική σου, όταν λένε «τότε στον Μελιγαλά έγινε μισή δουλειά» ή «ΕΑΜ - ΕΛΑΣ - Μελιγαλάς» ή «Γρήγορα ξεχάσατε τον Μελιγαλά, φασίστες, τα κεφάλια σας δεν στέκονται καλά». Τροφοδοτούν και αυτοί με αυτά που λένε τη θεωρία των δύο άκρων. Τι να κάνουμε; έχει και η αριστερά τους βλάκες της, τους αριστεριστές της ή τους προβοκάτορες. Ομως αυτό είναι το πρόβλημα σήμερα; οι μαίανδροι και ο Μελιγαλάς;

Η Ελλάδα, φίλε μου, καίγεται και εσύ χτενίζεσαι - όχι όπως οι αρχαίοι Ελληνες πριν από τη μάχη, αλλά όπως ο κ. Κασιδιάρης όταν βαράει γυναίκες. Αυτό είναι το ήθος σου; Αυτό είναι το ήθος που χρειάζεται η χώρα για να ανακτήσει το ηθικό της;

Ο ελληνισμός είναι προίκα, δεν είναι χρεώγραφο. Δεν μπορείς να δηλώνεις Ελληνας και να σου πληρώνει η οικουμένη διόδια, πρέπει να δίνεις δώρα για να παίρνεις αντίδωρα. Δεν σώζουν οι μαίανδροι (και τα λοιπά διακοσμητικά) την Ελλάδα, που την έχουν πάρει λάφυρο οι Δυνατοί, Ελληνες (εξίσου με εσένα) και ξένοι. Μόνον που αυτοί οι ξένοι δεν είναι φτωχαδάκια απ’ αυτά που θέλει να τους ρίχνει καρπαζιές η Χρυσή Αυγή κάνοντας τον τζάμπα μάγκα, αλλά ξένοι ισχυροί, λεφτάδες, βιομήχανοι και τραπεζίτες από κείνους που ρίχνουν καρπαζιές σε σένα, σε μένα, στη μάνα σου, στο παιδί μου και τα πακιστανά, όπως αποκαλείς τους Πακιστανούς, ενώ διαμαρτύρεσαι όταν αποκαλούν εσένα με ανάλογες παραφθορές του ονόματός σου εκείνοι που σου πίνουν το αίμα.

Τα ξέρεις όλα αυτά, το ξέρω ότι τα ξέρεις, άσε λοιπόν τον Μαίανδρο να κυλάει ήσυχος τα νερά του ποτίζοντας τα χωράφια των Τούρκων αδερφών σου και σκέψου πώς θα οργανώσεις την οργή σου υπέρ σου και υπέρ των συντρόφων σου, υπέρ των οικείων σου κι όχι εναντίον τους, υποστηρίζοντας μισάνθρωπα νεοναζιστικά κνώδαλα που κολακεύουν τα κόμπλεξ των ανθρώπων για να προσπορίζονται απ’ την πικρία και την απελπισία που σκορπίζουν τα αφεντικά τους, στρατό ακριβώς για τα αφεντικά τους...

ΥΓ.: ΡΑΝΤΕΒΟΥ τον Σεπτέμβρη. Εως τότε η στήλη εύχεται σε όλες και όλους όλην την ηδύτητα που μπορεί το θέρος να μας προσφέρει (και) σε δύσκολους καιρούς όπως οι τωρινοί. Με αγάπη, συντρόφισσες και σύντροφοι, κυρίες και κύριοι, «η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει»...

Πηγή: iskra.gr

Read More

Ο «υπουργός Παιδείας» απολύει καθηγητές και εγκαινιάζει ιδιωτικό ΙΕΚ με τις ίδιες ειδικότητες

Χαράς ευαγγέλια για τον ιδιοκτήτη του ΙΕΚ ΑΚΜΗ που ο «υπουργός Παιδείας» παραβρέθηκε στα εγκαίνια της νέας του μονάδας στον Πειραιά φέρνοντάς του έναν μποναμά. Λίγες ημέρες μετά, ανακοίνωσε την απόλυση 2.500 καθηγητών των ΕΠΑΛ-ΕΠΑΣ, ειδικοτήτων όπως τα επαγγέλματα υγείας, αισθητικής, γραφικών τεχνών κ.ά. συνολικά 52 τον αριθμό.

Στις ειδικότητες που καταργούνται φοιτούν περίπου 20.000 μαθητές. Τρομερή πελατεία για τον ιδιοκτήτη του ΙΕΚ ΑΚΜΗ, και άλλους ευεργέτες αυτού του τύπου που πουλάνε τέτοιες ειδικεύσεις. Ούτε στο όνειρό τους δεν θα το έβλεπαν, που λέει ο λόγος, δηλαδή. Γιατί  θα έχουν  κάνει  κι αυτοί τα κουμάντα τους ως παράγοντες του τόπου. Εξάλλου, στη συγκεκριμένη περίπτωση,  ο «υπουργός» εκλέγεται στην εκλογική περιφέρεια του εν λόγω ΙΕΚ, όλο και κάτι θα έχει να περιμένει.

Τα εισαγωγικά στο «υπουργός Παιδείας» δεν είναι τυχαία, όπως όλοι αντιλαμβάνονται.  Τι είδους υπουργός για την Παιδεία είναι αυτός που κλείνει δημόσια σχολεία, απολύει καθηγητές  και εγκαινιάζει μετά πολλών επαίνων την «υγιή επιχειρηματικότητα στο χώρο της παιδείας»;  Ρητορικό το ερώτημα, βεβαίως. Ίδιος με όλους τους άλλους υπαλληλίσκους της τρόικας και φίλους της «υγιούς επιχειρηματικότητας» , ιδίως όταν οι φορείς της βρίσκονται στις περιφέρειες εκλογής τους και θα κάνουν το κατι τις στις δύσκολες στιγμές που θα περάσουν όλοι αυτοί που κατεδαφίζουν δημόσια αγαθά επ΄ ωφελεία ιδιωτών που καραδοκούν ν΄ αρπάξουν μερτικό.

Διότι δημιουργούν το πιο «υγιές επιχειρηματικό περιβάλλον» που θα μπορούσε να υπάρξει. Φθηνό απολυμένο προσωπικό. Σπουδαστές που θα αναγκαστούν να στραφούν στις ιδιωτικές σχολές για να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους. Οικογένειες που θα σφίξουν ακόμη περισσότερο το ζωνάρι για να εξασφαλίσουν κάποια προσόντα στα παιδιά τους για μια αβέβαιη ελπίδα: να επιβιώσουν στη ζούγκλα της ανεργίας.


Είμαστε σίγουροι ότι την επόμενη εβδομάδα που θα επισκεφθεί την Ελλάδα ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Β. Σόιμπλε θα ήθελε να χτυπήσει με στοργή στην πλάτη τον «υπουργό Παιδείας», διότι επιτελεί  το ευρωπαϊκό καθήκον του και με το παραπάνω. Δεν είναι και μικρό πράγμα να θες να απολύσεις μέσα σε δυο χρόνια, μέχρι το 2014, 15.000 εκπαιδευτικούς και να συρρικνώσεις τη δημόσια εκπαίδευση. Κανονικά θα έπρεπε να τον παρασημοφορήσει!

Read More

ΠΑΡΑΙΤΗΘΗΚΕ Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑΣ!

 

Τη λύση της ομαδικής παραίτησης επέλεξαν ο δήμαρχος και τα μέλη του δημοτικού συμβουλίου της Ηγουμενίτσας...

---

Με αυτό τον τρόπο αποφάσισαν να εκφράσουν τη διαμαρτυρία τους για την κινητικότητα των δημοτικών υπαλλήλων.

Η απόφαση λήφθηκε κατά την έκτακτη συνεδρίαση του συμβουλίου, με 15 από τους 17 παρόντες να υπογράφουν την παραίτησή τους, την οποία υπέβαλαν στο δήμαρχο, Γιώργο Κατσινό, ενώ κι εκείνος συνέταξε τη δική του.Δύο σύμβουλοι αντέδρασαν στην απόφαση.

Οι Θόδωρος Δήμας και Βασίλης Τσιώλης, ο οποίος είχε διατελέσει και αντιδήμαρχος, εξέφρασαν διαφορετική άποψη τονίζοντας πως «το δημοτικό συμβούλιο έχει εκλεγεί για να αγωνιστεί και όχι για να παραιτηθεί».

Οι παραιτήσεις θα σταλούν την σήμερα στον υπουργό Εσωτερικών και το προεδρείο της ΚΕΔΕ.Στο κείμενο της παραίτησης,το οποίο απέστειλε προς την αποκεντρωμένη διοίκηση ο δήμαρχος Γιώργος Κάτσινος,αναφέρει τα εξής:

"Τα τελευταία οριζόντια μέτρα της διαθεσιμότητας – απολύσεων στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, με κατάργηση του θεσμού της Δημοτικής Αστυνομίας και των Σχολικών Φυλάκων, οδηγούν το Δήμο Ηγουμενίτσας σε αδυναμία λειτουργίας και μια πλειάδα εργαζομένων στην εξαθλίωση.Οι σημερινές απολύσεις προστίθενται στις προηγούμενες (10) τον αριθμό μετακινήσεις με αποτέλεσμα συνολικά το προσωπικό του Δήμου να μειώνεται κατά 42 άτομα.Η ανάγκη για εξορθολογισμό και αποτελεσματική λειτουργία της Δημόσιας Διοίκησης με βρίσκει σύμφωνο αλλά η απάντηση δε βρίσκεται στις απολύσεις που δεν προσφέρουν κανένα δημοσιονομικό όφελος αλλά στην αξιολόγηση των δομών του Δήμου και στην εσωτερική αξιοποίηση του υπάρχοντος προσωπικού.Η απαξίωση και ο διωγμός της Τοπικής Αυτοδιοίκησης μας οδήγησε στον γκρεμό, ξεπεράστηκαν οι κόκκινες γραμμές που και η ΚΕΔΕ έθεσε και κάτω από αυτές τις συνθήκες αδυνατώ να ανταποκριθώ στα καθήκοντά μου.Σας υποβάλλω την παραίτησή μου από Δήμαρχος Ηγουμενίτσας συνοδεύοντάς την και από τις παραιτήσεις της πλειοψηφίας του Δημοτικού Συμβουλίου".



epirusgate.blogspot.gr

Read More

Τρεις αλήθειες για τον Κώστα Σακκά

Γράφει ο Θανάσης Καρτερός 

Επειδή γίνεται μεγάλη συζήτηση για την κράτησή του επί τρία σχεδόν χρόνια, χωρίς να έχει δικαστεί, με αποτέλεσμα αυτή τη στιγμή να βρίσκεται σε απεργία πείνας, καλό είναι να θυμόμαστε τρεις αλήθειες για τον Κώστα Σακκά.

Πρώτον, ο Κώστας Σακκάς είναι αθώος. 

Δεύτερον, ο Κώστας Σακκάς είναι αθώος.

Τρίτον, ο Κώστας Σακκάς είναι αθώος. 

Αυτό πρέπει να το χωνέψουν και να το χωνέψουμε όλοι. Διότι μπορεί σε κάποια καφενεία, σε κάποια sites, στα ρετιρέ της ΝΔ ή στα υπόγεια της Κατεχάκη να πιστεύουν ό, τι θέλουν. Ο καθένας μπορεί να πιστεύει ό, τι θέλει -δικαίωμά του. Αν και δεν μπορεί να δημοσιοποιεί την ετυμηγορία του, όπως έκανε η ΝΔ, το κόμμα του νόμου και της τάξης.


Αλλά ότι κι αν πιστεύει, κι αν προπαγανδίζει, κι αν λέει ο καθένας, όσο ισχυρός κι αν είναι αυτός ο καθένας, ο Κώστας Σακκάς παραμένει αθώος μέχρις αποδείξεως του εναντίου σε τίμια δίκη. Αυτό ορίζει το Σύνταγμα, αυτό ορίζουν οι νόμοι, αυτό ορίζει το αποδεκτό σε όλο τον υποτίθεται πολιτισμένο και δημοκρατικό κόσμο τεκμήριο της αθωότητας, που ισχύει και στην Ελλάδα. Κι αυτό το τεκμήριο της αθωότητας επιβάλλει στο Κράτος, στη Δικαιοσύνη, στους αρμόδιους και στους αναρμόδιους ακόμα, να τον μεταχειρίζονται ως αθώο. Μέχρι να επιβεβαιωθούν ή να απορριφθούν οι κατηγορίες που τον βαρύνουν.

Έτσι, για να ξέρουμε τι ακριβώς διακυβεύεται, στις φυλακές επί τόσο καιρό δεν κρατείται ένας τρομοκράτης, ένας αναρχικός, ένας πήξε και δείξε. Κρατείται άδικα, παράνομα, με ευθύνη της κυβέρνησης και της Δικαιοσύνης, ένας ΑΘΩΟΣ πολίτης.

Δυστυχώς αυτό δεν το βλέπουμε μόνο στην υπόθεση του Σακκά, το έχουμε δει και σε άλλες παρόμοιες. Υποτίθεται ότι η δικαιοσύνη είναι τυφλή και πρέπει να είναι τυφλή, αλλά όπως φαίνεται κάποιοι τουλάχιστον εντεταλμένοι λειτουργοί της έχουν το μάτι γαρίδα. Άλλη μεταχείριση επιφυλάσσουν στους νεοναζί, παραδείγματος χάρη, και άλλη σε αναρχικούς, ανήσυχους δημοσιογράφους, ανυπάκουους πολίτες και ανυπεράσπιστους μετανάστες. Ο Σακκάς είναι το τελευταίο και ακραίο παράδειγμα.

Συνεπώς ας μην κοροϊδευόμαστε. Η ΝΔ το είπε σχεδόν ανοιχτά όταν απάντησε στο ΣΥΡΙΖΑ χαρακτηρίζοντας τον Σακκά αναρχικό και τρομοκράτη. Δεν πρόκειται για λάθος. Τον έχουν κηρύξει ένοχο πριν καν δικαστεί και τον τιμωρούν ως ένοχο πριν καν δικαστεί. Γι” αυτό τον κρατάνε πέρα από κάθε νόμιμο όριο στη φυλακή, ως δήθεν προφυλακισμένο: Για να τιμωρήσουν τον ίδιο και να φρονηματίσουν τους υπόλοιπους. Καταπατώντας τα δικαιώματά του και θέτοντας σε κίνδυνο την υγεία και τη ζωή του.

Και κάτι τελευταίο: Να διασύρονται ως στηρίγματα της τρομοκρατίας όσοι υποστηρίζουν ότι ο Σακκάς πρέπει τώρα, χτες, να αποφυλακιστεί, δεν είναι παρά απόπειρα φίμωσης και τρομοκράτησής τους. Γιατί δεν χρειάζεται να συμφωνεί κανείς με τις απόψεις του Σακκά για να υπερασπίζεται το δικαίωμά του να είναι ελεύθερος. Από την άποψη αυτή η ελευθερία του είναι ελευθερία όλων μας…

πηγή:  http://www.koutipandoras.gr/38899/%CF%84%CF%81%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CE%B1%CE%BB%CE%AE%CE%B8%CE%B5%CE%B9%CE%B5%CF%82-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%BA%CF%8E%CF%83%CF%84%CE%B1-%CF%83%CE%B1%CE%BA%CE%BA%CE%AC.html

Read More

Γιατί τόσα ψέμματα, τόσες ψεύτικες ελπίδες κύριε Τσίπρα;

                                               

 

Αναρτήθηκε από ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ 

Πώς ο κ. Τσίπρας ονειρεύεται να λύσει το πρόβλημα του χρέους της Ελλάδας και ο θεός βοηθός!

Δεν ξέρω για εσάς, αλλά εγώ προσωπικά όποτε ακούω Τσίπρα μου γυρίζει το στομάχι. Τόσο μεγάλο δούλεμα; Τέτοια αναξιοπρέπεια; Τέτοια ξεφτίλα; Για ποιους μας περνάει; Για ηλίθιους; Μάλλον. Δεν εξηγείται αλλιώς. Και ίσως να είμαστε για να του συγχωρούμε την όποια αμετροέπεια, την κάθε ανοησία που αμολάει. Βλέπετε είναι αριστερός και δεν είναι σαν τους άλλους που κυβερνάνε. Παρά το γεγονός ότι όλες οι κινήσεις και οι θέσεις του υποδηλώνουν ότι πάσχει από το σύνδρομο του Ιζνογκούντ, θέλει διακαώς να γίνει Χαλίφης στη θέση του Χαλίφη. Και χρησιμοποιεί όλα τα γνωστά κόλπα της επίσημης πολιτικής με πρώτη την ανειλικρίνεια.

Για να μη μου πει κανείς γιατί «τα πήρες» με τον Τσίπρα πάλι, διευκρινίζω αμέσως. Διαβάσατε την ομιλία του χθες στην Πάτρα; Αν όχι, τότε να σας διαφωτίσω. Η ομιλία του δεν έχει καμιά ουσία, μιας και είναι γεμάτη με άδεια συνθήματα. Όλα τα έχει μετατρέψει σε συνθήματα χωρίς περιεχόμενο. Ακόμη και την δημοκρατία. Όμως μια αποστροφή του λόγου του έχει ενδιαφέρον. Αυτή που προσπαθεί να απαντήσει στην πιο καυτή ερώτηση απ’ όλες: «Μας ρωτάνε που θα βρείτε τα λεφτά.»

Ο κ. Τσίπρας απαντά σε δυο σκέλη: «Ποιοι μας το ρωτάνε αυτό. Αυτοί που τα φάγανε τα λεφτά. Αυτοί που τα έβγαλαν στις τράπεζες της Ελβετίας. Αυτοί που κρατάγανε τις λίστες των μεγαλοκαταθετών στα συρτάρια τους μη τυχόν και φορολογηθούν τα αφεντικά τους, την ώρα που λεηλατούσαν τον κόσμο με χαράτσια. Αυτοί που χρηματοδοτούν τις υπερχρεωμένες εφημερίδες και τα υπερχρεωμένα κανάλια τους, με καταχρηστικά δάνεια από τις τράπεζες. Δηλαδή με χρήματα που δανείστηκε ο ελληνικός λαός για την ανακεφαλαιοποίηση.  Αυτοί που εξοφλούν κουρεμένα ομόλογα στο 100% της αξίας τους, χωρίς να έχουν το θάρρος να εξηγήσουν στον ελληνικό λαό και την Βουλή τον λόγο.»

Μέγα ψέμα κ. Τσίπρα και το ξέρετε, ή οφείλετε να το ξέρετε καλά. Σας το ρωτάμε κι εμείς. Γιατί είναι το πιο εύλογο ερώτημα που υπάρχει. Που θα βρείτε τα λεφτά κ. Τσίπρα για ανάπτυξη προς όφελος των ανέργων και των εργαζομένων με τέτοιο χρέος και μέσα σε μια ευρωζώνη όπου όλη η ροή χρήματος ελέγχεται από την ΕΚΤ και το τραπεζικό καρτέλ; Εμείς λέμε ότι δεν μπορείτε να τα βρείτε μέσα στην ευρωζώνη. Αν μείνετε μέσα θα αναγκαστείτε – θέλετε, δεν θέλετε, που σίγουρα θέλετε! – να συνεχίσετε μια ακόμη πιο σκληρή πολιτική εσωτερικής υποτίμησης, σαν κι αυτή που ασκείται σήμερα. Αν θελήσετε να μείνετε πιστοί στις υποσχέσεις σας προς τους εργαζόμενους θα χρειαστεί να τα σπάσετε με την ευρωζώνη από το πρώτο εικοσιτετράωρο και να ξεκινήσετε πορεία προς το εθνικό νόμισμα. Κι αυτό γιατί μόνο με εθνικό κρατικό νόμισμα μπορείτε να χρηματοδοτήσετε εισοδήματα, δουλειά και επενδύσεις με βάση τις πραγματικές ανάγκες του λαού και της παραγωγικής ανασυγκρότησης που έχει ανάγκη η ελληνική οικονομία, χωρίς συσσώρευση χρέους.

Ο κ. Τσίπρας τα προσπερνά όλα αυτά και συνεχίζει: «Τους απαντάμε: Μην ανησυχείτε. Θα βρούμε τον τρόπο να στηρίξουμε τη κοινωνία. Γιατί εμείς δεν ερχόμαστε για να εξυπηρετήσουμε πολιτικά την διαπλοκή. Ούτε για να στηρίξουμε την πολιτική μας επιβίωση στην τρόικα.» Εδώ πρέπει να τους «καράφλιασε» όλους. Μα κ. Τσίπρα τόσο άσχετος είστε; Η μεγαλύτερη διαπλοκή που υπήρξε ποτέ στην Ελλάδα και μάλιστα σε επίπεδο χρηματοδοτήσεων ήταν οι χρηματοδοτήσεις από τα κοινοτικά κονδύλια. Κι αν δεν το γνωρίζετε το θέμα, ρωτήστε τους συμβούλους σας που έχουν διαπρέψει στην διαπλοκή διαμέσου των ευρωπαϊκών κονδυλίων. Αυτοί ξέρουν. Χρηματοδοτήσεις από «Ευρώπη» χωρίς διαπλοκή είναι αδύνατο, γιατί η ίδια η ΕΕ απαιτεί την εμπλοκή ιδιωτικών συμφερόντων σε όλες τις χρηματοδοτήσεις της. Κι ο νοών, νοείτο. Άλλωστε η ίδια η Κομισιόν που αποφασίζει για όλες τις χρηματοδοτήσεις είναι ένας τεράστιος μηχανισμός διαπλοκής με κάθε λογής ιδιωτικά επιχειρηματικά συμφέροντα. Όποιος λοιπόν μπλέξει μαζί τους, θέλει, δεν θέλει, θα διαπλεχθεί προκειμένου να χρηματοδοτηθεί. Όποιος τα τελευταία 20 χρόνια έχει έστω την παραμικρή ιδέα από ευρωπαϊκά κονδύλια γνωρίζει πολύ καλά ότι τίποτε δεν εγκρίθηκε χωρίς το απαραίτητο αλισβερίσι της διαπλοκής που ξεκινούσε πάντα από τις Βρυξέλλες.

Αλλά ούτε κι αυτό τον βολεύει και επίσης το προσπερνά ο καλός μας Τσίπρας για να πει:  

«Καταρχάς, εμείς δεν πρόκειται να παίρνουμε δόσεις για να πληρώνουμε τους τοκογλύφους. Για μας προτεραιότητα είναι να στηρίξουμε τις ανάγκες του λαού σε τροφή, σε ενέργεια, σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, σε αξιοπρέπεια. Πρώτα η ζωή και η αξιοπρέπεια του λαού μας και μετά οι τοκογλύφοι. Πρώτα οι φτωχοί, οι αδύναμοι και οι άνεργοι και μετά η κα Μέρκελ και οι τραπεζίτες. Αυτή είναι η διαφορά μας.» Μόνο που δεν δάκρυσα.

Εδώ πρέπει να κάνουμε μια στάση. Προσέξτε λογική. Η χώρα και ο λαός της έχει βρεθεί έρμαιο τοκογλύφων. Όχι οποιονδήποτε δανειστών, αλλά τοκογλύφων. Και τι μας λέει ο φέρελπις αυριανός και αριστερός πρωθυπουργός Τσίπρας; Ότι θα συνεχίσει να τους πληρώνει. Απλά θα αλλάξει ιεράρχιση. Πρώτα ο κακομοίρης ο λαός και μετά οι τοκογλύφοι που του ρουφάνε το αίμα. Το απλό ερώτημα γιατί πρέπει να ανεχτούμε τους τοκογλύφους, ούτε που περνά από το μυαλό του Τσίπρα και συμβούλων του. Ούτε βέβαια το τι σημαίνει να αναγνωρίζεις τοκογλυφικά δικαιώματα σε βάρος της χώρας σου. Έστω κι αν λες ότι προέχει η κατάσταση του λαού.

Για όσους γνωρίζουν, τα λόγια αυτά ηχούν περίεργα γνώριμα. Τα ίδια ακριβώς έλεγε την πρώτη φορά που διεκδικούσε κυβέρνηση και ο Λούλα της Βραζιλίας. Μην ανησυχείτε θα πληρώνουμε το ΔΝΤ, αλλά μόνο αφού εξασφαλίσουμε τον λαό μας. Αυτό έλεγε. Το αποτέλεσμα; Μια τρομακτική ανάπτυξη με ξένα κεφάλαια της Βραζιλίας επί κυβερνήσεώς του με τις φαβέλες να τετραπλασιάζονται σε έκταση, την εγκληματικότητα να εκτεινάσσεται σε πρωτοφανή επίπεδα ακόμη και για την Βραζιλία και την φτωχολογιά σε κατάσταση πλήρους εξαθλείωσης με τα ναρκωτικά πιο εύχαιρα παρά ποτέ. Είδαν κι απόειδαν οι τρωγλοδύτες της Βραζιλίας, που ξεπερνούν τα 2/3 του αστικού πληθυσμού της χώρας και ξεσηκώθηκαν. Το επίτευγμα Λούλα ζει σήμερα η Βραζιλία με την φτωχολογιά στους δρόμους.

Πώς όμως φαντάζεται ο κ. Τσίπρας το πώς θα στηρίξει τις ανάγκες του λαού σε τροφή, σε ενέργεια, σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, σε αξιοπρέπεια. Πώς; Μήπως με τον τρόπο που του υπέδειξαν οι σοφοί του σύμβουλοι Βαρουφάκης, Γκαλμπρέϊθ, οι οποίοι αφού ατύχησαν ως σύμβουλοι του Γ. Παπανδρέου, τώρα είπαν να δοκιμάσουν την τύχη τους με τον κ. Τσίπρα: «Ο ΣΥΡΙΖΑ σκοπεύει ακόμα να πολεμήσει την αυξανόμενη πείνα με γεύματα στα σχολεία και κουπόνια τροφίμων…» (Αυγή, 30/6) Έτσι θα στηρίξει τις ανάγκες του λαού; Με κρατική φιλανθρωπία; Με συσσίτια και κουπόνια; Πολύ προοδευτικό και εξαιρετικά ελπιδοφόρο.

Όμως δεν αρκείται σ’ αυτά και προχωρεί ακάθεκτος: «Από το μνημόνιο έχουμε πάρει κολοσσιαία ποσά νέου δανεισμού. Που πήγαν όλα αυτά γνωρίζετε; Πήραμε 219 δις. Από αυτά μόνο τα 7,8 έχουν πάει στο δημόσιο προϋπολογισμό. Όλα τα άλλα πήγαν για να πληρώνουμε τους πιστωτές. Δηλαδή δάνεια για να ξεπληρώνουμε τα παλιά δάνεια. Και ο λαός μας να βυθίζεται στην εξαθλίωση, αρκεί οι χρεοκοπημένοι τραπεζίτες να είναι στις θέσεις τους και να μας κυβερνάνε.» Τώρα αυτά τα 7,8 δις που δήθεν πήγαν στον προ»υπολογισμό δεν τα βρήκε μόνος του ο κ. Τσίπρας, του τα είπε μάλλον ο Βαρουφάκης κι αυτός απλά παπαγαλίζει όπως συνηθίζει. Ο Βαρουφάκης πρωτοανέφερε το συγκεκριμένο νούμερο - τότε είχε πει 8 δις ευρώ - το καλοκαίρι του 2011 στην συζήτηση οικονομολόγων στην πλατεία συντάγματος. Όταν προκλήθηκε να πει πηγή, υποσχέθηκε να την παρουσιάσει. Όσο την είδατε εσείς, άλλο τόσο την είδαμε κι εμείς. Χάρις σ’ αυτή την κοτσάνα και τα άλλα που έλεγε περί σεμεντεφέρ και πόκερ διαπραγμάτευσης με την ευρωζώνη, κέρδισε επάξια από τους παρευρισκόμενους τον τίτλο Μπαρουφάκης.

Όμως Μπαρουφάκης, Ξεμπαρουφάκης το ερώτημα παραμένει: Αν λοιπόν τα δάνεια των μνημονίων έχουν πάει για να πληρώσουν τοκογλύφους – έστω και με εξαίρεση τα Μπαρουφάκια 7,8 δις ευρώ - με τρομακτικό υφεσιακό κόστος για την Ελλάδα και τον λαό της, τότε γιατί θα πρέπει να τα αναγνωρίσουμε; Γιατί θα πρέπει να αναγνωρίσουμε αυτά τα 219 δις ευρώ ως χρέος της Ελλάδας από τη στιγμή που δόθηκαν εκβιαστικά και καταχρηστικά για να πληρωθούν οι τοκογλύφοι;

Σιγή ιχθύος και γι’ αυτό ο κ. Τσίπρας. Σιγή ιχθύος για να περάσει στην πιο εκοφαντική ανοησία που ξεστόμισε το τελευταίο τουλάχιστον διάστημα: «Ε, λοιπόν, φτάνει πια αυτός ο φαύλος κύκλος. Φτάνει πια αυτή η περιβόητη σωτηρία της χώρας με τη ταυτόχρονη δολοφονία του λαού μας. Μόνο οι τόκοι που έχουμε να πληρώνουμε για τα επόμενα τέσσερα χρόνια υπερβαίνουν τα 25 δις ευρώ. 7,2 για το 2013. 7,1 για το 2014. 6,1 για το 2015. 5,6 για το 2016. Να, λοιπόν, τα λεφτά για την ανόρθωση. Να τα λεφτά για την ανασυγκρότηση. Να τα λεφτά για την ανάπτυξη.25 δις που σε τέσσερα χρόνια θα ξαναβάλουν την Ελλάδα σε αναπτυξιακή τροχιά με τη κοινωνία όρθια, με το λαό κυρίαρχο.»

Ας τα πιάσουμε από την αρχή:

Πρώτο: ο κ. Τσίπρας εννοεί ότι με κάποιον μαγικό – χωρίς να εξηγεί – τρόπο θα πάψει να πληρώνει του τόκους για τα επόμενα 4 χρόνια. Πώς θα το πετύχει; Με μονομερή απόφαση της δικής του κυβέρνησης; Με διαπραγμάτευση; Πώς; Μας το φυλά για μυστικό. Ξέρετε, όπως η Βιουγιουκλάκη όταν παριστάνει την παιδούλα και τραγουδά ναζιάρικα: Έχω ένα μυστικό που τη ζωή μου έχει αλλάξει μα δεν το `χω σκοπό ποτέ μου να σάς το πω…

Ας είναι πάμε στο δεύτερο: είναι αρκετά αυτά κ. Τσίπρα για να πάμε σε ανάπτυξη; Κατά μέσο όρο τα ποσά αυτά συνιστούν γύρω στα 6,25 δις ευρώ κατ’ έτος. Όσο δηλαδή είναι το ύψος του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων τα τελευταία χρόνια. Δεν είδαμε κ. Τσίπρα κανενός είδους ανάπτυξη μ’ αυτά, γιατί θα δούμε με τα δικά σας; Μυστήριο…

Τρίτο: κ. Τσίπρα οι δαπάνες αυτές για τόκους προβλέπεται να καλυφθούν με δανεικά χρήματα, δηλαδή με δάνεια είτε από το ευρωσύστημα, είτε από με έντοκα γραμμάτια. Με άλλα λόγια τα χρήματα αυτά δεν τα έχει το κράτος και ο προϋπολογισμός του. Γι’ αυτό τα δανείζεται για να τα πληρώσει. Που θα τα βρείτε εσείς κ. Τσίπρα που με τόση φούρια ανακαλύψατε τα λεφτά για την ανάπτυξη; Λεφτά που δεν υπάρχουν. Είδατε τι κάνει όταν έχετε συμβούλους που είτε είναι ανίδεοι, είτε ήταν πριν του Γιωργάκη. Λεφτά υπάρχουν, έλεγε κι εκείνος. Τα ίδια λέτε κι εσείς.

Τέταρτο: το να μην πληρώσουμε τους τόκους τα επόμενα χρόνια κ. Τσίπρα, απλά μας απαλλάσσει από την υποχρέωση να βρούμε τα νέα δανεικά που χρειαζόμαστε για να τα πληρώσουμε. Τίποτε άλλο. Κοπρενεβού; Τα υπόλοιπα που λέτε είναι μπαρούφες και κάτι μου λέει ότι προέρχονται από έναν μετρ του είδους, τον Μπαρουφάκη με τ’ όνομα.

Και το κλου της βραδιάς: Δεν είναι μόνο οι τόκοι που πρέπει να πληρώσουμε κ. Τσίπρα τα επόμενα χρόνια. Γιατί ναι μεν δεν μας λέτε πώς δεν θα πληρώσουμε τους τόκους των 25 δις ευρώ της επόμενης τετραετίας, τουλάχιστον δεν μας λέτε τι θα κάνουμε με τα χρεολύσια; Γιατί θα σας πω ένα μικρό μυστικό κ. Τσίπρα. Ένα τόσο μικρό μυστικό που το ξέρουν όλοι όσοι ασχολούνται με το θέμα εκτός από εσάς και τους συμβούλους σας. Εκτός από τόκους πρέπει να πληρώσουμε και χρεολύσια, δηλαδή ληξιπρόθεσμα ομόλογα και έντοκα γραμμάτια. Μπορείτε τουλάχιστον να μας πείτε που θα βρείτε να τα πληρώσετε;

Και για να μην μας πει κανείς ότι το ποσό είναι αμελητέο, σας λέμε πώς σύμφωνα με το τελευταίο Δελτίο Δημοσίου Χρέους (Μάιος 2013) τα συνολικά ληξιπρόθεσμα ομόλογα και έντοκα γραμμάτια που πρέπει να πληρώσει το ελληνικό δημόσιο την περίοδο έως το 2016 είναι: 27 δις ευρώ το 2013. 30 δις ευρώ το 2014. 16,1 δις ευρώ το 2015. 6,8 δις ευρώ το 2016. Σύνολο 79,9 δις ευρώ για όλα τα χρόνια. Μπορείτε να μας πείτε κ. Τσίπρα που θα βρούμε να τα πληρώσουμε; Και μάλιστα τηρώντας την υπόσχεσή σας: πρώτα ο λαός και μετά οι τοκογλύφοι;

Για να πληρωθούν αυτά τα 80 δις ευρώ θα πρέπει να δανειστεί εκ νέου το ελληνικό κράτος. Ακόμη κι αν του χαρίσουν τους τόκους. Από πού θα δανειστεί; Από τις αγορές, ή από το ευρωσύστημα; Κι αν πάει να δανειστεί, τότε τι εμποδίζει τους δανειστές να έχουν τις αξιώσεις τους πάνω στη χώρα. Ιδίως όταν αυτή είναι σε τέτοια χάλια;

Μούγκα στη στρούγκα, όπως λένε στο χωριό μου. Θα μου πείτε, τον νοιάζουν τον κ. Τσίπρα όλα αυτά; Όσο ένοιαζαν και τον Γιωργάκη Παπανδρέου. Ο κ. Τσίπρας τον ακολουθεί κατά βήμα. Η νομή της εξουσίας είναι το όλο θέμα και τα υπόλοιπα έιναι για τους ευκολόπιστους και τους ανόητους που αρνούνται να σκεφτούν.

Η χαριστική βολή βέβαια είναι άλλη: «Μας λένε όμως μα τι ζητάτε να γίνουμε μπαταχτσήδες. Που το είδατε αυτό γραμμένο; Πότε έχει ξανασυμβεί; Απαντάμε, λοιπόν, σε όσους είναι ή παριστάνουν τους ανίδεους. Σε όσους είναι ή παριστάνουν τους ανιστόρητους ότι έχει ξανασυμβεί και μάλιστα στα γεμάτα, για την ίδια τη Γερμανία το 1953.Που όχι μόνο συμφώνησαν να σταματήσει να πληρώνει τόκους αλλά διεγράφη το 60% του χρέους της και το υπόλοιπο αποφασίστηκε να αποπληρώνεται μόνο όσο θα είχε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης η οικονομία. Να, λοιπόν, που υπάρχουν λύσεις διεξόδου και τις ξέρουνε καλά αυτοί που σήμερα μας κατηγορούν για μπαταχτσήδες.»

Τι να πει κανείς για την αναίδεια ενός τύπου που δεν ξέρει ούτε καν ν’ ανοίξει ένα βιβλίο και έχει το θράσος να κατηγορεί άλλους για ανίδεους. Όταν μάλιστα σε τόσες λίγες φράσεις έχει ξεστομίσει τόσες μπαρούφες κι ανοησίες. Στο ζήτημα της συνδιάσκεψης του Λονδίνου το 1953 θα χρειαστεί να επανέλθουμε πιο αναλυτικά αλλού. Εδώ απλά θα πούμε ότι δεν έχει καμιά σχέση μ’ αυτά που λέει ο κ. Τσίπρας. Η συμφωνία που προέκυψε στο Λονδίνο το 1953 ήταν συμπληρωματική στη συνθήκη της Βόννης το 1951 που μετέτρεπε τη Δυτική Γερμανία σε προτεκτοράτο του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ. Στη συμφωνία του Λονδίνου της «κούρεψαν» δάνεια της χιτλερικής Γερμανίας, αφού πρώτα την εξανάγκασαν να τα αναγνωρίσει εκ νέου κάτι στο οποίο αντιτάσσονταν όλες οι δημοκρατικές δυνάμεις της εποχής εκείνης.

Οι ΗΠΑ έβαλαν πρώτα τον τότε καγκελάριο Αντενάουερ να αναγνωρίσει όλα τα δάνεια μαζί και τις αποζημιώσεις των Βερσαλλιών, ακόμη κι αυτά που είχαν χαριστεί στη Γερμανία με τη συνθήκη της Λοζάνης το 1932. Η δυτική Γερμανία με την συμφωνία αυτή αναγνώριζε ότι αποτελεί συνέχεια της προπολεμικής Γερμανίας μαζί και της χιτλερικής προκειμένου οι ΗΠΑ να έχουν το δικαίωμα άσκησης κατοχής στο έδαφός της ως νικητής του πολέμου. Τα δάνεια που «κουρεύτηκαν» ήταν των άλλων χωρών εκτός ΗΠΑ και Βρετανίας.

Είναι με τα καλά του ο Τσίπρας και οι σύμβουλοί του; Αυτό το παράδειγμα θέλει να επαναληφθεί για την Ελλάδα; Ξέρουν τι λένε; Ή όντως ξέρουν τι λένε και μας επιφυλάσσουν μια πολύ δυσάρεστη έκπληξη όταν – για την άδικη μοίρα μας – τυχόν καβαλήσουν την κυβέρνηση. Όποιος μετά απ’ όλα αυτά ελπίζει ότι κάτι θα γίνει με τον ΣΥΡΙΖΑ, τότε να πάει να κοιταχθεί επειγόντως. 

πηγή : http://dimtris-kypriotis.blogspot.gr/2013/07/blog-post_1171.html

Read More

Νεοφιλελεύθερη ολιγαρχία

 

Του Γιώργου Ν. Οικονόμου

Δρ Φιλοσοφίας

 Tο δυτικό κοινοβουλευτικό πολίτευμα αποκαλείται δημοκρατία, συνοδευόμενη ενίοτε από διάφορα επίθετα (έμμεση, φιλελεύθερη, αστική, αντιπροσωπευτική). Ομως ούτε αντιπροσωπευτική είναι ούτε δημοκρατία.
Αντιπροσωπευτική δεν είναι, διότι οι ασκούντες την εξουσία δεν αντιπροσωπεύουν τα συμφέροντα των κατώτερων και μικρομεσαίων στρωμάτων ή το κοινό συμφέρον, όπως συνήθως διατυμπανίζεται, αλλά το δικό τους, των κομμάτων τους, καθώς και των ολίγων ισχυρών και πλουσίων, όπως κατέδειξε εμφανώς και προκλητικώς η παγκόσμια κρίση από το φθινόπωρο του 2008. Πράγματι, κατά τη διάρκειά της οι κυβερνήσεις των κοινοβουλευτικών πολιτευμάτων ευνόησαν σκανδαλωδώς με αρκετά δισεκατομμύρια και άλλα νομοθετικά μέτρα τις τράπεζες, τις επιχειρήσεις και τους εργοδότες, στρεφόμενες ταυτοχρόνως κατά των κατώτερων και μικρομεσαίων στρωμάτων και του κοινού συμφέροντος.


Δημοκρατία δεν είναι, διότι την ουσιαστική εξουσία δεν ασκούν οι πολλοί, ο δήμος, αλλά οι ολίγοι, τα κόμματα και οι βουλευτές. Αυτοί λαμβάνουν τις αποφάσεις, ψηφίζουν τους νόμους, καθορίζουν τη δικαστική και την εκτελεστική εξουσία. Οι πολλοί δεν συμμετέχουν σε καμία μορφή εξουσίας. Είναι παθητικοί ψηφοφόροι, εκτελεστές και υπήκοοι, όπως ακριβώς οι γυναίκες και οι δούλοι στην αρχαία πόλιν. Δεν υπάρχει δηλαδή στα κοινοβουλευτικά πολιτεύματα κυρίαρχη συνέλευση πολιτών, δεν υπάρχει δήμος που να συνεδριάζει, να διαβουλεύεται και να αποφασίζει -και δίχως δήμο δεν μπορεί να υπάρξει δημοκρατία. Επίσης, η κλήρωση, η ειδοποιός διαφορά της δημοκρατίας, απουσιάζει παντελώς. Τα κοινοβουλευτικά πολιτεύματα έχουν ως βασικά οργανωτικά και λειτουργικά στοιχεία τούς «αντιπροσώπους», τα κόμματα και τις εκλογές, που, αν και θεωρούνται δημοκρατικά χαρακτηριστικά, στην πραγματικότητα είναι ολιγαρχικά και αριστοκρατικά. Διότι επιτρέπουν την πρόσβαση στην εξουσία μόνο των ολίγων, πράγμα που ήξεραν τόσο οι αρχαίοι ιστορικοί και φιλόσοφοι (Ηρόδοτος, Πλάτων, Αριστοτέλης) όσο και οι νεότεροι (Χομπς, Μοντεσκιέ, Ρουσό).

Είναι εμφανές πως η «αντιπροσώπευση» καταργεί τη δημοκρατία και η δημοκρατία είναι αντίθετη στην «αντιπροσώπευση». Ο όρος, λοιπόν, «αντιπροσωπευτική δημοκρατία» είναι σχήμα οξύμωρο, περιέχει αντίφαση εν τοις όροις. Επομένως, τα κοινοβουλευτικά πολιτεύματα δεν είναι δημοκρατίες, αλλά καθαρόαιμες ολιγαρχίες -φιλελεύθερες ολιγαρχίες τα αποκάλεσε σωστά ο Κορν. Καστοριάδης (διότι υπάρχουν και μη φιλελεύθερες, όπως τα μουσουλμανικά καθεστώτα, η Κίνα, η Κούβα κ.ά.).
Σήμερα πάντως έχουν μεταλλαχθεί σε νεοφιλελεύθερες ολιγαρχίες. Ως εκ τούτου οι Ευρωπαίοι της νεωτερικότητας δεν επινόησαν τη δημοκρατία, όπως λέγεται συνήθως, αλλά τον κοινοβουλευτισμό, το «αντιπροσωπευτικό» πολίτευμα, τα κόμματα, την καθολική ψηφοφορία, τη γενίκευση των δικαιωμάτων και ελευθεριών, την κατάργηση της δουλείας. Αυτά είναι βεβαίως πολύ σημαντικές κατακτήσεις αλλά δεν καθιστούν το πολίτευμα δημοκρατικό. Τη δημοκρατία επινόησαν οι αρχαίοι Ελληνες, και δη οι Αθηναίοι.

Τη σύγχυση περί δημοκρατίας και περί των σημερινών πολιτευμάτων δημιουργούν και συντηρούν εκείνοι ακριβώς που επωφελούνται από τη σύγχυση αυτή και από την απουσία της δημοκρατίας, ήτοι τα κόμματα, οι πολιτικοί, οι γραφειοκράτες, οι τράπεζες, οι επιχειρήσεις, τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, τα παντοδύναμα ΜΜΕ και οι πάσης φύσεως διανοούμενοι. Ενώ σε όλες τις χώρες μιλούν για (και θεωρούν ότι έχουν) δημοκρατία, εν τούτοις σε καμία από αυτές δεν υπάρχει δημοκρατία. Χρησιμοποιούν μία λέξη χωρίς πραγματική και αληθή υπόσταση, χωρίς αντίκρισμα και γείωση στην πραγματικότητα, μία λέξη ακατοίκητη. Πρόκειται περί ιδεολογίας με την αρνητική σημασία του όρου, περί ψευδούς συνειδήσεως όπως έλεγε ο Μαρξ, ήτοι περί συνόλου ιδεών που αντί να βοηθούν στην κατανόηση της πραγματικότητας συντείνουν στη συγκάλυψή της. Στην Ελλάδα η σύγχυση επιτείνεται με τη λανθασμένη μετάφραση του όρου Republic ή Republique ως «δημοκρατία». Republic όμως δεν σημαίνει δημοκρατία, σημαίνει το μη μοναρχικό καθεστώς, που δεν έχει κληρονομικό ανώτατο άρχοντα αλλά αιρετό με καθολική ψηφοφορία, κόμματα και Κοινοβούλιο – δηλαδή τον κοινοβουλευτισμό.

Τα επίθετα της δημοκρατίας (έμμεση, κοινοβουλευτική, φιλελεύθερη κ.λπ.) δεν είναι παρά ιδεολογικές κατασκευές, μεταμφιέσεις του κοινοβουλευτισμού, με σκοπό την απόκρυψη του ολιγαρχικού χαρακτήρα του και τον αποπροσανατολισμό των ανθρώπων. Η δημοκρατία δεν χρειάζεται επίθετα, διότι αυτά επιτίθενται στο ουσιαστικό, στην ουσία. Το μόνο επίθετο που καταχρηστικώς μπορεί να χρησιμοποιηθεί για διευκρίνιση είναι «άμεση» -η δημοκρατία δεν μπορεί παρά να είναι άμεση. Οποιος, λοιπόν, για να χαρακτηρίσει το κοινοβουλευτικό πολίτευμα χρησιμοποιεί τον όρο δημοκρατία, έστω με ένα επίθετο, είτε απατά είτε απατάται –τρίτη εκδοχή δεν υπάρχει.

Το ίδιο ισχύει για την Αριστερά και τους διανοουμένους της, που χρησιμοποιούν για το καθεστώς το οποίο οραματίζονται τους όρους «σοσιαλιστική», «κομμουνιστική», «προλεταριακή», «εργατική» ή «λαϊκή» δημοκρατία καθώς και τον όρο «δημοκρατικός συγκεντρωτισμός». Ολα αυτά ουδεμία σχέση έχουν με τη δημοκρατία, απλώς έχουν αντικαταστήσει τον ατυχή όρο «δικτατορία του προλεταριάτου», και χρησιμοποιούνται για να συγκαλύψουν τον αντιδημοκρατικό χαρακτήρα των σοσιαλιστικών και κομμουνιστικών καθεστώτων.

Πηγή : Εφ. των Συντακτών

Read More

Πιτσιρίκος:Ο Γιάννης

Η ιστορία είναι γνωστή. Ο Γιάννης Αντετοκούμπο, παιδί Νιγηριανών μεταναστών στην Ελλάδα, επιλέγεται στο ντραφτ του NBA. Σήμερα συναντά τον Αντώνη Σαμαρά στο Μέγαρο Μαξίμου, μετά από πρόσκληση του πρωθυπουργού. Ο Γιάννης Αντετοκούμπο συναντά τον Αντώνη Σαμαρά ως Έλληνας.


Ο Γιάννης Αντετοκούμπο, αν και γεννήθηκε στην Ελλάδα, έγινε Έλληνας πριν από δυο μήνες.
Το πώς έγινε Έλληνας ο Γιάννης Αντετοκούμπο δεν το γνωρίζω.

Πριν από 3 μόλις μήνες , η Πολιτεία αδυνατούσε να του χορηγήσει την ελληνική υπηκοότητα επειδή και οι δυο γονείς του δεν είναι Έλληνες, οπότε, μετά την αναίρεση του νόμου Ραγκούση για την ελληνική ιθαγένεια που κρίθηκε αντισυνταγματικός από το Συμβούλιο της Επικρατείας, ο Γιάννης Αντετοκούμπο δεν είχε τα απαραίτητα «εφόδια» για να γίνει Έλληνας.

Δεν θα σταθώ ιδιαίτερα στην υποκρισία του Αντώνη Σαμαρά, πολλών πολιτικών και μεγάλης μερίδας των πολιτών. Είναι πασιφανής. Και εμετική.

Από την ανακατάληψη των πόλεών μας που έλεγε ο Αντώνης Σαμαράς -υιοθετώντας τις θέσεις της Χρυσής Αυγής-, στην περηφάνια για τον Γιάννη Αντετοκούμπο που δόξασε την Ελλάδα στο NBA.
Με την αλήθεια δεν τα πάμε καλά. Ποτέ δεν τα πηγαίναμε. Τα ψεύτικα, τα λόγια, τα μεγάλα.
Ο Γιάννης Αντετοκούμπο ήταν φτωχός γιος φτωχών μεταναστών. Δεν είναι πια. Τώρα, μετά την επιλογή του στο NBA, ο Γιάννης και η οικογένειά του είναι πλούσιοι. Πολύ πλούσιοι.

Όλοι θα σταθούν στο γεγονός ότι ο Γιάννης Αντετοκούμπο είναι πια διάσημος αθλητής, οπότε, ως διάσημος, δικαιούται να είναι και Έλληνας. Τουλάχιστον μπορούμε να ανεχτούμε να είναι Έλληνας.
Κι όμως, ο Γιάννης Αντετοκούμπο είναι πια πλούσιος. Ως πλούσιος, αγοράζεις όποια υπηκοότητα θέλεις. Δεν στήνεσαι στην ουρά για να την αποκτήσεις. Μάλιστα, στην προσφέρουν κιόλας. Μπορεί να σου δώσουν και πριμ, για να σε κάνουν Έλληνα. Σου κάνουν και φοροαπαλλαγές.

Εδώ η κυβέρνηση Σαμαρά έκανε εξαγγελία ότι θα παρέχει την ελληνική ιθαγένεια σε όσους αποφασίσουν να επενδύσουν στην Ελλάδα. Η ελληνική ιθαγένεια έχει και μια συγκεκριμένη τιμή. Κι ας είσαι μαφιόζος έμπορος όπλων.

Δηλαδή, όταν γεννιέσαι στην Ελλάδα δεν είσαι Έλληνας, αλλά, αν αγοράσεις μια μεζονέτα στο Λουτράκι, γίνεσαι κατευθείαν σχεδόν περήφανος απόγονος του Καραϊσκάκη.
Έχω γράψει αρκετές φορές πως δεν ενοχλούν την ελληνική κοινωνία οι μετανάστες. Την ενοχλούν οι φτωχοί μετανάστες. Γενικά, οι φτωχοί ενοχλούν. Παντού.

Κανείς δεν στράφηκε ποτέ εναντίον των πλούσιων μεταναστών. Οι φτωχοί μετανάστες είναι στο στόχαστρο. Οι πλούσιοι μετανάστες λέγονται επενδυτές.
Δεν υπάρχει ρατσισμός για τους μετανάστες. Υπάρχει ρατσισμός για τους φτωχούς. Είτε είναι μετανάστες, είτε είναι Έλληνες.

Άλλωστε, σήμερα, πολλοί φτωχοί Έλληνες έχουν τα ίδια δικαιώματα με τους μετανάστες. Δηλαδή, δεν έχουν δικαιώματα.
Κι όμως, φτωχοί Έλληνες θα στρέφονται κατά φτωχών μεταναστών, ώστε η μεγαλοαστική τάξη να συνεχίζει να κάνει το πάρτι της.

Και οι μετανάστες που από φτωχοί έγιναν πλούσιοι θα ξεχνούν σχετικά γρήγορα τους μετανάστες που δεν τα κατάφεραν. Μπορεί να ενοχλούνται κιόλας από αυτούς τους φτωχοδιάβολους στα φανάρια.

Καλή τύχη, Γιάννη Αντετοκούμπο.

Και σου εύχομαι να μην ξεχάσεις.
πηγή : http://pitsirikos.net/2013/07/%CE%BF-%CE%B3%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82/

Read More

Φυλακίσεις και λουκέτα στα σαβουροεστιατόρια McDonalds

 

H McDonalds βρίσκεται πλέον σε δύσκολη θέση στην Ελλάδα καθώς η διοίκηση της πολυεθνικής δεν θα μπορέσει να αποφύγει πληρωμές άνω των 15 εκατ. ευρώ σε πρώην franchisees της. Αυτή τη στιγμή έχει μείνει με 20 καταστήματα, οι franchisees της αποψιλώθηκαν ενώ η πολυεθνική δεν έχει καν γραφεία στην Αθήνα και στεγάζεται σε χώρο της Pricewaterhousecoopers. …

 

Ο πρώην διευθύνων σύμβουλος και ο πρώην οικονομικός διευθυντής της εταιρείας McDonalds Hellas καταδικάστηκαν σε 18 μήνες φυλάκισης και ένα έτος στέρησης των πολιτικών τους δικαιωμάτων από την ελληνική Δικαιοσύνη πριν από λίγες ημέρες δίνοντας νέα διάσταση στην μακροχρόνια διαμάχη μεταξύ ομάδας 6 Ελλήνων franchisees και της μεγάλης πολυεθνικής. Οι δύο πρώην διευθύνοντες την εταιρεία εστίασης καταδικάστηκαν έκαστος για ψευδορκία, ψευδομαρτυρία και δυσφήμηση και η συγκεκριμένη ποινή ανοίγει πλέον διάπλατα το δρόμο και για περαιτέρω εξελίξεις σε ό,τι αφορά τις διεκδικήσεις ούτε λίγο ούτε πολύ περίπου 15εκατ. ευρώ προς την μεγάλη εταιρεία του κλάδου εστίασης.

Η εν λόγω αγωγή που είχε κατατεθεί προέρχεται από πρώην δικαιοπάροχο της McDonalds Hellas ο οποίος διεκδικεί αποζημιώσεις εκατομμυρίων ευρώ για καταδολίευση του ιδίου αλλά και μιας ομάδας άλλων επιχειρηματιών οι οποίοι είδαν πως η αμερικανική εταιρεία όχι μόνο δεν βοηθούσε τους εμπορικούς της συνεργάτες αλλά με τεχνάσματα τους έφερνε σε σημείο να παρατούν σε αυτήν τα καταστήματά τους.

Η Ελλάδα φαίνεται να είναι ούτως ή αλλως μια «χαμένη υπόθεση» για την γνωστή πολυεθνική αφού εμπορικά ποτέ το μείγμα των McDonald’s δεν ευδοκίμησε. Κι αυτό διότι η ταχυφαγία στην ελληνική οικονομία έχει ισχυρούς ανταγωνιστές και μεγάλο πλήθος τοπικών επιχειρήσεων.

Ήδη το δίκτυο της έχει περιοριστεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια με αποτέλεσμα να είναι ανύπαρκτη σε περιοχές που θα έπρεπε να έχει παρουσία ως μια εταιρεία leader στην παγκόσμια εστίαση, με μόλις είκοσι καταστήματα να είναι ανοικτά ενώ χαρακτηριστικό της κατάντιας της εταιρείας είναι το γεγονός πως όλη η διοίκησή της ασκείται πλέον από ένα μικρό γραφειάκι που η εταιρεία ορκωτών Pricewaterhousecoopers παρέχει στην επιχείρηση. Όλες οι άλλες εργασίες για τη χώρα μας γίνονται στα γραφεία του μαλτέζικου ομίλο Premier Capital που από το 2011 ανέλαβε επίσημα Developmental Licensee της McDonald’s στην χώρα μας. Βάσει της σχετικής συμφωνίας, η Premier Capital, που ελέγχεται από τον επιχειρηματικό όμιλο Hili με έδρα τη Μάλτα, τρέχει την εταιρεία με αρνητικά πάντως αποτελέσματα.

http://www.alterthess.gr/content/feygoyn-ta-mcdonalds-ap-tin-ellada

Ούτε αυτοί είναι εξαίρεση στον κανόνα, μειωμένοι μισθοί, απολύσεις, πιτσιρικάδα που δουλεύει για ξεροκόματα…..

Στο διάολο να πάνε και να μας χαιρετάνε..

πηγή : http://risinggalaxy.wordpress.com/2013/06/24/%CF%86%CF%85%CE%BB%CE%B1%CE%BA%CE%AF%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BB%CE%BF%CF%85%CE%BA%CE%AD%CF%84%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%B1-%CF%83%CE%B1%CE%B2%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BF%CE%B5%CF%83/

Read More

Η κόρη μας η ΕΡΤ

Είχαμε μια κόρη που μας την βιάζανε συνεχώς και διαρκώς.Οι βιαστές της,της κλείνανε το στόμα για να μην μπορέσουμε να ακούσουμε τις κραυγές που έβγαζε.Ήρθε η στιγμή που ο βιαστής την βαρέθηκε,δεν ικανοποιούταν πλέον τα άρρωστα πάθη του στο σακατεμένο της κορμί...Αποφάσισε να της δώσει την χαριστική βολή αποφασίζοντας να την σκοτώσει.

Ο βιαστής μας είπε για να δικαιολογηθεί ο,τι αυτή τα ήθελε και τα πάθαινε.Τον γούσταρε τρελά ο,τι ήταν ερωτευμένη μαζί του.Έστησε και σκηνικό τσακωμού με τους άλλους βιαστές για να μας κάνει να πιστέψουμε ο,τι αυτός ήταν καλός και σωστός.Μας είπε ο,τι ήταν άρρωστη ο,τι μολύνθηκε και έπρεπε να πεθάνει γιατί θα μολύνει και άλλους,έπρεπε να καεί στην πυρρά

Εμείς δεν προσπαθήσαμε να την ακούσουμε,δεν μπορούσαμε να την βοηθήσουμε,δεν μπορούσαμε να την σώσουμε από τα νύχια του του αιμοδιψή βιαστή...Ήμασταν φυλακισμένοι

Ξαφνικά αυτή τράβηξε το χέρι του βιαστή λίγο πριν τον θάνατο και μπόρεσε να ουρλιάξει,να μας καλέσει να την βοηθήσουμε, να της δώσουμε την αγάπη μας και να την σώσουμε. Τότε καταλάβαμε την δύναμή μας,μπορούσαμε να σπάσουμε τις αλυσίδες και να ελευθερωθούμε

Θα την προστατέψουμε ή θα πιστέψουμε τον βιαστή και θα την αφήσουμε στο έλεος της μοίρας;;

υ.γ. Ο βιαστής έρχεται κατευθείαν πάνω μας αν δεν προστατέψουμε τώρα το παιδί μας.Σε μας δεν θα είναι το ίδιος "καλός"

Χ.Τ.

Read More

Η ΕΡΤ στα χέρια των εργαζόμενων

Έπειτα από γενική συνέλευση και μετά τις έντονες φήμες για συρρίκνωση της ΕΡΤ (1 κανάλι - 3 ραδιοσταθμοί) και απόλυση εκατοντάδων εργαζομένων, οι εργαζόμενοι αποφάσισαν να πάρουν στα χέρια τους την κατάσταση. Έτσι, αποφασίστηκε να περάσει το κτίριο στα χέρια τους, να συστήσουν ομάδες περιφρούρησης εσωτερικά και εξωτερικά του κτιρίου, το πρόγραμμα να παίζει κανονικά, αλλά με συχνές παρεμβάσεις των εργαζομένων ώστε να συζητιούνται τα δίκαια αιτήματά τους. 

Αυτή τη στιγμή οι εργαζόμενοι είναι σε διαρκή συνέλευση και καλούν κόσμο για αλληλεγγύη στο κτίριο της Αγίας Παρασκευής. Σε λίγο θα αποφασιστεί το πρόγραμμα των δράσεων οι οποίες θα είναι διαρκείς και ανοιχτές στον καθένα και την καθεμία.

Η στήριξη των αγωνιζόμενων εργαζομένων της ΕΡΤ είναι υποχρέωση όλων μας.
πηγή : http://katalipsiesiea.blogspot.gr/2013/06/blog-post_7070.html

Read More

Ρίχνουν τα πολιτικοποιημένα προφιλ στο Facebοok

Τετάρτη 5 Ιουνίου και με τα επεισόδια στην Τουκία να συνεχίζονται,το Facebook ξαφνικά άρχισε να κλείνει λογαριασμούς χρηστών με έντονη πολιτικοποιημένη και αντιεξουσιαστική ταυτότητα

Είναι μία απόπειρα φίμωσης που επιχειρείτε μέσα από το Facebook αφού φαίνεται ο,τι το σύστημα φοβάται την εξάπλωση και στην Ελλάδα

Στους κατόχους αυτών των προφίλ ζητήθηκε αντίγραφο της ταυτότητας εφόσον ήθελαν να πάρουν πίσω τον λογαριασμό τους.



Αυτό βέβαια που διαφεύγει από τους φωστήρες που διαχειρίζονται το Facebook είναι ο,τι ο πραγματικός αγώνας βρίσκεται στους δρόμους και όχι στο διαδίκτυο και εκεί δεν μπορούν να μας καταστείλουν ποτέ.

Χ.Τ.

Read More

Ιστορικοί απαντούν στη Ρεπούση

Ιστορικοί απαντούν στη Ρεπούση

Ο ιστορικός-συγγραφέας, Σαράντος Καργάκος σε άρθρο του στη Realnews υπό τον τίτλο «Στην κυρία Ρεπούση απαντά ο Δ. Σολωμός» αναφέρει: 

«Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΜΑΣ ποιητής -αν ούτος δικαιούται να ονομάζεται ούτως- στο πολύστιχο ποίημα που έγραψε με τίτλο "Εις τον θάνατον του Λόρδου Μπάιρον" αφιερώνει 5 τετράστιχα στο χορό του Ζαλόγγου (101-105). 
Είναι τα εξής: 

Τὲς ἐμάζωξε εἰς τὸ μέρος
τοῦ Τσαλόγγου τὸ ἀκρινὸ
τῆς ἐλευθεριᾶς ὁ ἔρως
καὶ τὲς ἔμπνευσε χορό.

Τέτοιο πήδημα δὲν τὸ εἶδαν
οὔτε γάμοι, οὔτε χαρές,
καὶ ἄλλες μέσα τους ἐπήδαν
ἀθωότερες ζωές*.
(*Εννοεί τα παιδιά που οι γυναίκες είχαν μέσα στην κοιλιά)

Τὰ φορέματα ἐσφυρίζαν
καὶ τὰ ξέπλεκα μαλλιά,
κάθε γύρο ποὺ ἐγυρίζαν
ἀπὸ πάνου ἔλειπε μιά.

Χωρὶς γόγγυσμα κι ἀντάρα
πάρα ἐκείνη μοναχά,
ὁποῦ ἔκαναν μὲ τὴν κάρα,
μὲ τὰ στήθια, στὰ γκρεμά.

Στὰ ἴδια ὄρη ἐγεννηθῆκαν
καὶ τὰ ἀδάμαστα παιδιά,
ποὺ τὴν σήμερο ἐχυθῆκαν
πάντα οἱ πρῶτοι στὴ φωτιά.
Το ποίημα γράφτηκε 21 χρόνια μετά την τραγωδία του Ζαλόγγου. Ο Σολωμός άντλησε τις πληροφορίες από τους Σουλιώτες -κυρίως Σουλιώτισσες- που είχαν κατακλύσει τα Επτάνησα μετά το 1803. Το 1824 πολλοί ήσαν οι επιζήσαντες. Κάποιος ή κάποιοι θα μπορούσαν να διατυπώσουν ενστάσεις για τα λεγόμενα του Σολωμού. Ότι ήσαν παραμύθια. Δεν το έπραξαν. Έτσι τα παραμύθια (με την κακή σημασία του όρου) τ’ άφησαν για κάποιες σημερινές θορυβομανείς υπάρξεις τού σήμερα».

Ο καθηγητής Ιστορίας του Νέου Ελληνισμού, Κωνσταντίνος Φωτιάδης, σε άρθρο του στη Realnewsυπό τον τίτλο «Περιμένω τη γραπτή συγγνώμη της κ. Ρεπούση!» αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι «θα της απαντήσω όχι για ένα Ζάλογγο αλλά για πολλά που υπάρχουν στην ένδοξη ιστορία μας τα πέτρινα χρόνια της οθωμανοκρατίας. Μόνο στον Πόντο, με βάση τις έγκυρες πηγές που διαθέτουμε έως σήμερα, έχουμε τουλάχιστον τέσσερις περιπτώσεις ανάλογων ηρωικών πράξεων».


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΦΩΤΙΑΔΗ

πηγή :  http://www.enikos.gr/society/149278,Istorikoi_apantoyn_sth_Repoysh.html

Read More

Η φωνή του πάρα τη θέληση του άστεγου

Το κείμενο είναι του Βαγγέλη

ΠΑΡΑΝΟΜΟ ΕΝΤΥΠΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΤΙΜΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Διεύθυνση: ΦΙΛΩ 1. Τιμή: Δωρεάν

www.koimamai-kato-apo-to-feggari.org

Τρία χρόνια αποκομμένος, πεινασμένος, ξεχασμένος,

έχω πλάϊ το παιδί μου, στην υπαίθρια εκδοχή μου.

Άστεγος κι εγώ πολίτης, όχι όμως λωποδύτης, κουβαλώ τα βάσανα μου,

τα χαμένα όνειρα μου.

Κλέψανε τη λευτεριά μου, την πατρίδα, τη χαρά μου,

δεν λύγισαν τα φτερά μου.

Read More

Πιτσιρίκος:Φιλέτα

Στο σφυρί βγάζει η κυβέρνηση ακίνητα-φιλέτα του Δημοσίου, τώρα που πέρασε η νηστεία της Σαρακοστής και επιτρέπεται να φας κρέας. Σύμφωνα με πληροφορίες, η κυβέρνηση σκοπεύει να τα πουλήσει όλα, ώστε, αν χρειαστεί να διαφύγει στο εξωτερικό, να έχει ρευστό από το ξεπούλημα.
Ανάμεσα στα εκατοντάδες ακίνητα του Δημοσίου που θα πουληθούν είναι το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, η μαρίνα Φαλήρου και το Χάνι της Γραβιάς.

Εν τω μεταξύ, υπάρχει πρόβλημα με το ξεπούλημα γιατί κάποια ακίνητα δεν έχουν οικονομική άδεια, σε άλλα λειτουργούν φορείς του Δημοσίου, ενώ σε κάποια άλλα υπάρχουν ένα σωρό αυθαίρετες κατασκευές.

Το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας είναι αυθαίρετο -όπως αυθαίρετο είναι και το όνομά του-, με αποτέλεσμα όχι μόνο να είναι δύσκολη η πώλησή του αλλά και να μας ζητάει πίσω η Σοβιετική Ένωση το χρυσό μετάλλιο του Ευρωμπάσκετ του ’87, με την αιτιολογία πως ο Γιοβάισα έχασε το τελευταίο σουτ επειδή το γήπεδο έγερνε.

Αυθαίρετες κατασκευές υπάρχουν και στο κτίριο της ΓΑΔΑ, οπότε έτσι εξηγείται και η αυθαίρετη συμπεριφορά των αστυνομικών που κάνουν ό,τι γουστάρουν χωρίς να δίνουν λογαριασμό σε κανένα.
Ευτυχώς είναι και η Ακρόπολη αυθαίρετη -αφού δεν υπάρχει οικοδομική άδεια-, οπότε αυτήν τουλάχιστον δεν θα την πουλήσουν αλλά θα την νοικιάσουν.

(Κάποια στιγμή, βρέθηκα σε ένα ίδρυμα για ανθρώπους με προβλήματα -που βρίσκεται σε μια πανέμορφη περιοχή «φιλέτο»- και με εντυπωσίασαν κάποια παλιά εγκαταλελειμμένα κτίρια που βρίσκονταν ανάμεσα στα καινούργια. «Γιατί δεν τα γκρεμίζουν;» ρώτησα με απορία μια κυρία. «Αυτά τα κτίρια είναι η ασπίδα μας» μου απάντησε, «όταν η Μελίνα Μερκούρη ήταν υπουργός Πολιτισμού, τα κήρυξε διατηρητέα, ώστε, αν αποφασίσει κάποια κυβέρνηση να πουλήσει την περιοχή σε κάποιον ιδιώτη για να κάνει καζίνο, να συναντήσει εμπόδια». Ήταν πολύ μπροστά η Μελίνα. Αν αποφασίσουν να πουλήσουν τις εκτάσεις και τα ακίνητα στα οποία στεγάζονται ιδρύματα για ενήλικες και παιδιά με προβλήματα, πρέπει να τους σταματήσουμε. Τουλάχιστον να μην γίνει αυτό. Αν μας έχει μείνει λίγη ντροπή.)

πηγή : http://pitsirikos.net/2013/05/%CF%86%CE%B9%CE%BB%CE%AD%CF%84%CE%B1/

Read More

ΑΠΟΛΛΩΝ Ο ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΑΣ ΘΕΟΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΠΙΔΗΜΙΩΝ

Τι σημαινει το ονομα «Απολλων»;

Μια μελέτη του Δημήτρη Σκουρτέλη

Ο Απόλλων των Βηίων 

«Λένε λοιπόν ότι ο Απόλλωνας τυραννικός πολύ θα γίνει, και σκληρά θα διαφεντεύει τους αθάνατους και τους θνητούς πάνω στη ζωοδότρα  γη»

                  

(Ομηρικός ύμνος στον Απόλλωνα)

«Έχουσι βασιλέα επ’ αυτών τον άγγελον της αβύσσου. όνομα αυτώ Εβραϊστί Αβαδδών, εν δε τη Ελληνική όνομα έχει  Απολλύων»  

                                                                                              

 (Αποκάλυψις Ιωάννου, Θ΄, 10)  

«Και οι θεοί στου Δία το παλάτι τον τρέμουν σαν τοξεύει και σηκώνονται όταν ζυγώνει όλοι από τις θέσεις τους  όταν τα λαμπρά του τόξα τεντώνει»

     

                                   

 (Ομηρικός ύμνος στον Απόλλωνα)

«Λέει η Γραφή πως ο Διάβολος μετασχηματίζεται ‘σε άγγελο φωτός’, και τι κάνει; προφανώς προφητεύει»

                  

             (Κλήμης Αλεξανδρείας, Στρωματείς ΣΤ VIII )

             

Οι σοφοί  λένε πως δεν έχουν  καταλήξει στην ετυμολογία του ονόματος του θεού. Αυτό οφείλεται στην εξιδανίκευση των ιδιοτήτων του. Δεν είναι φιλολογικό, αλλά ιδεολογικό πρόβλημα. Η ετυμολογία του «Απόλλων» είναι αντίθετη με όσα πιστεύουμε σήμερα γι’ αυτόν. Η αδυναμία εξήγησης της επωνυμίας του είναι αναμενόμενη, γιατί αυτή εκφράζει τα πραγματικά του γνωρίσματα, που θα θέλαμε/νε να μην υπήρχαν. Ούτε οι αρχαίοι σοφοί είχαν συμφωνήσει, για τον ίδιο λόγο. Οι απλοί πιστοί όμως, δεν είχαν αμφιβολία για την ερμηνεία του ονόματος, όπως θα δούμε.

Η επικρατέστερη σήμερα άποψη επιλέγει το ρήμα «απέλλω», «απέλλειν»= «αποκλείω»,

«απέχω», «καταργώ» και κατ’ επέκταση (;) «προστατεύω αποκλείοντας τον κίνδυνο». «Απέλλα» ήταν και η «συνέλευση» (των επίλεκτων αφού «αποκλειστούν» οι άλλοι). Είναι λίγο τραβηγμένο. Η ερμηνεία μπορεί να πάρει αρνητική χροιά. (=αυτός που σε διώχνει, σε απωθεί) Γι’ αυτό οι αρχαίοι φιλόσοφοι πρότειναν άλλες λύσεις, όπως «Απλούς», το «Α-πολλοί», (=ένας) «Απολούων» (=αυτός που καθαρίζει) κ.ά. Οι αφελείς αυτές ετυμολογίες, αμφισβητούνται. Να και άλλη, σωστότερη ερμηνεία: «Απόλλων σημαίνει ‘απωθώ’ εννοώντας βέβαια τον εκτοπισμό της προγενέστερης γεωλατρείας από τον Δελφικό χώρο»^[1] Πλησιάζουμε την αλήθεια, γιατί, η λύση είναι προφανής, αν ερμηνεύσουμε τα χαρακτηριστικά του θεού.

              

Το όνομα προέρχεται από το ρήμα «απόλλυμι» «απολλύειν» και «απόλλειν», δηλ. «σκοτώνω», «καταστρέφω»! ^[2] Ο «Απολλύων» της Αποκάλυψης. «…ως και ο Απόλλων δοκεί τισίν εκ του απόλλειν δια το φοβερώτερον ονομάζεσθαι.» [3]  

Λίγοι το παραδέχονται σήμερα, γιατί χαλάει την ιδεώδη εικόνα ενός θεού που στην πραγματικότητα είναι εξολοθρευτής και προξενεί απώλειες... Στην αρχαιότητα, όμως, λίγοι το ερμήνευαν αλλιώς, και αυτοί από σεβασμό προς τον Φοίβο, όχι στην Αλήθεια. Πολλοί Έλληνες φοβόταν ακόμα και να προφέρουν το φριχτό όνομα του «αντιπροσωπευτικού» μας θεού…   

                 

Λέει ο Πλάτωνας: «το ίδιο συμβαίνει, όπως είπα, και με τον Απόλλωνα, πολλοί  φοβούνται το όνομα του θεού, σα να προμηνά κάτι κακό» «ως σημαίνον φθορά τινά». ^[4] Προτείνει άλλες εξηγήσεις, αρνούμενος την «χαλεπήν». (=καταστροφέας). Ο Πλατωνικός διάλογος για τα ονόματα των θεών τελειώνει με τη φράση του Σωκράτη: «δέδοικα περί αυτών διαλέγεσθαι»^[5] (φοβάμαι να μιλάω γι’ αυτούς) Είναι δείγμα του είδους και της ποιότητας της Ελεύθερης Σκέψης του Χρυσού Αιώνα...

Οι αρχαίοι σοφοί προσπάθησαν να εξανθρωπίσουν την αρχαία θρησκεία, δυστυχώς σε βάρος της Αλήθειας και της Επιστήμης που ήθελαν να υπηρετήσουν. Θα ευχόμουν, ειλικρινά, να το είχαν κατορθώσει. Ο Απόλλων ήταν το κεντρικό σημείο της εξιδανικευτικής αυτής τάσης.

Ο Απολλων γδέρνει τον αυλητή Μαρσύα γιατί τόλμησε να τον συναγωνιστεί. Θεός του Φωτός, είπαμε...

Ο Μαρσύας γδαρμένος από τον Απόλλωνα

α) Ο θανατηφόρος χαρακτήρας του θεού ως ερμηνεία του ονόματος.

Μόλις γεννήθηκε, μωρό ακόμη, ο Απόλλων σκότωσε τον Πύθωνα και τον Τιτυό με τα βέλη του. Είναι ο θεός των επιδημιών, που εξαπολύει, πχ., στο Ελληνικό στρατόπεδο στην Τροία. Το ίδιο πίστεψαν οι Αθηναίοι κατά τη διάρκεια του Λοιμού στον Πελοποννησιακό πόλεμο.^[6]

Φυσικά, ο Απόλλων έγινε παράλληλα θεραπευτής, μια που του απευθύνονταν ικεσίες για απαλλαγή από τις ασθένειες που ο ίδιος έστελνε… Ένα επίθετο του θεού ήταν «Ούλιος»: «Ο Απόλλων. ήταν γιατρός,^[7] σημαίνει δε και ολέθριος»^[8] 

Υπάρχει άγαλμά του που απεικονίζει αυτή τη διπλή φύση του. Στο ένα χέρι κρατά βέλος –την αρώστεια-  (όχι το συνηθισμένο τόξο) και στο άλλο ένα δοχείο με φάρμακο.

Άλλωστε, η λέξη «ιός» αρχικά σήμαινε «βέλος». ^[9] Συνδέεται δηλαδή άμεσα με τον θεό. Οι Μύθοι όπου ρίχνει αρρώστιες στους αμαρτωλούς ή άπιστους, είναι πολλοί. Σκοτώνει αθέατος, σαν τα μικρόβια και τους ιούς, με τόξο, που είναι το έμβλημά του. [«Εκηβόλος»] Είναι ο καταστροφικός ήλιος που ξεραίνει τα πάντα. Η δράση του μπορεί να παραλληλιστεί με την φονική επίδραση των μικροοργανισμών, που δεν διαλέγουν τα θύματά τους.  

               

Ο Απόλλων είναι ηλιακή θεότητα. Μπορεί να είναι και νοσογόνος; Ναι, αν παραδεχτούμε την Αιγυπτιακή του καταγωγή. Εκεί, ο Ήλιος θεωρούνταν πως: «είναι  καυτός και θανάσιμος. Έτσι απέδιδαν τις λοιμώδεις  ασθένειες στον ήλιο».^[10] «ο Ήλιος με ακράτητη και σκληρή φωτιά κατακαίει και ξεραίνει τα φυτρωμένα και βλαστάνοντα και το μεγαλύτερο μέρος της γης το κάνει παντελώς ακατοίκητο από τη φλόγωση και κυριαρχεί σε πολλά μέρη, και στη Σελήνη…»^[11] «…ο ήλιος, ον λοιμωδών νοσημάτων φασίν αίτιον…» [12] Ο Ήλιος στην Ελλάδα δεν ήταν θεός του θανάτου. Αυτό δείχνει, άλλη μια φορά, πως ο Απόλλων δεν ήταν Ελληνικός θεός.                    

               

Σύμφωνα με τον Αιγυπτιακό Μύθο, τον θεό «τον μεγάλωσε η Λητώ στα έλη που βρίσκονται στην περιοχή της Βούτου» ^[13] (στην Αίγυπτο) Το επίθετό του, «Τελμίσσιος», συνδέεται με την Τελμισσό, μια ιερή του πόλη, και με το τέλμα. Ο Απόλλων είχε το επίθετο «Ελείτας». «Ελείτας, ελείτης και ελειήτης» είναι ο «κατοικών, διαμένων, φυόμενος, αυξανόμενος εις τα έλη», επίθετο που επιβεβαιώνει τις νοσογόνες του ιδιότητες, αλλά και την εθνική του καταγωγή. Η λέξη «ελείη» σημαίνει «αγρία νόσος». Έλεια ήταν επίθετο και της Άρτεμης στην Κω.^[14] Τα επίθετα συμβολίζουν την ελονοσία. Η λέξη «έλη»(η) σημαίνει θερμότητα του ήλιου ή αυγή, αλλά και «θερμασία»,^[15] πυρετό! Αν ερμηνεύσουμε τα επίθετα ως παράγωγα του Σημιτικού «Ελ» = θεός, ^[16] (Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα, ώ θεοί!) είναι ομόριζα με το «ήλιος». Επιστρέφουμε λοιπόν, στα θανατηφόρα ηλιακά χαρακτηριστικά που μόλις αναλύσαμε.

Ο Φοίβος ήταν και θεός του Λιμού, της Πείνας: «…γιατί αυτή βρίσκεται μέσα στο Απολλώνιο, δίπλα στο θρόνο του Απόλλωνα, σαν ζωγραφισμένη αναπαράσταση της Πείνας» (Λιμός) «με μορφή γυναίκας…» ^[17]

Ο Απόλλωνας και η Αρτεμη σκοτώνουν τα παιδιά της Νιόβης... Μόνο τους αμάρτημα, πως ήταν περισσότερα από τα παιδιά της μάνας τους, της Λητώς...

Ο θεός είναι υπεύθυνος άμεσα ή έμμεσα, για το θάνατο πολλών αθώων πλασμάτων στη Μυθολογία, του Υάκινθου, της Δάφνης, του Μαρσύα, των μικρών παιδιών της Νιόβης, της Κορωνίδας, της Βολίνης, της Κασταλίας, της Χιόνης, της Θρύας, του Λευκάτα, του Κυπάρισσου, του Κινύρα, του Λεύκιππου, του Λίνου, κλπ. Μερικούς τους καθάρισε γιατί έλεγαν πως ήταν καλύτεροι… μουσικοί, αν και οι Δελφοί προστάτευαν τους ποιητές και τους μουσικούς, γιατί θεωρούταν υπηρέτες και όργανα των Μουσών. Σκότωσε και τον τοξότη Εύρυτο, γιατί τόλμησε να τον προκαλέσει σε.. αγώνα τοξοβολίας! (είναι το πνεύμα των… Ολυμπιακών αγώνων) Η αγαπημένη του προφήτισσα, η Σίβυλλα, σκοτώθηκε από το θεό, όπως είχε η ίδια προβλέψει! ^[18]

Όπως οι αρρώστιες που στέλνει, είναι ανεξέλεγκτος. Δεν θέλει - ή δεν μπορεί- να επιλέξει τα θύματά του, που συχνά πεθαίνουν εξ αιτίας του χωρίς να το επιδιώξει, όπως η Δάφνη και ο Υάκινθος. Και η Άρτεμη σκότωσε άθελά της τον Κεγχρέα.^[19] Είναι απεικονίσεις της εξάπλωσης μιας μολυσματικής νόσου.

   

     Απόλλων και Μαρσύας. Ο αντιπροσωπευτικός θεός της Ελλάδας είναι ντυμένος... γυναίκα          Λίγοι τον συνάντησαν στην Μυθολογία και διέφυγαν αλώβητοι, όπως λίγοι ξεφεύγουν από μια επιδημία. Μόνο οι Ήρωες Ίδας και Ηρακλής μπόρεσαν να του ρίξουν μερικές ξανάστροφες και να επιζήσουν. Κατά αντιμετάθεση, είναι ο πατέρας του θεραπευτή Ασκληπιού. (ούτε αυτός επιβίωσε, φυσικά) Ο ένας χαλάει και ο άλλος φτιάχνει. Παρά την ομορφιά του, οι ερωμένες του τον απέφευγαν, απιστούσαν, ή απλά δεν τον ήθελαν! 

           

Ο Απόλλων και η Άρτεμη είναι και θεοί του αιφνίδιου θανάτου. ^[20] (ανακοπής, καρδιακού ή εγκεφαλικού επεισοδίου) Γι’ αυτό έχουν σαν όπλο το τόξο. Η ερμηνεία του ονόματος ως «καταστροφέας» ανταποκρίνεται και σε αυτό το γνώρισμα του θεού. «Μα σαν γεράσουν των θνητών οι φάρες, τότε ο Φοίβος θάρθει ο αργυροδόξαρος κι η Άρτεμη μαζί του και με πυκνές σαΐτες τους, θα τους γλυκοθανατώσουν»,^[21] λέει η «Οδύσσεια». Ο Στράβων προσθέτει: «…σε αυτούς τους» [δυο] «θεούς αποδίδονται οι επιδημικές αρώστειες και οι αιφνίδιοι θάνατοι». Και το όνομα «Άρτεμις» μπορεί να σημαίνει «φόνισσα».^[22]  «γιατί ο Δίας σε έβαλε σα λιοντάρι για τις γυναίκες, και σε άφησε να σκοτώνεις όποια θέλεις» λέει η Ήρα στην Άρτεμη.^[23] «Ότι δε τη Αρτέμιδι, τουτέστι τη σελήνη, τους αιφνιδίους θανάτους των γυναικών ανατίθησιν η Ελληνική δόξα» (πίστη) «δήλον εστίν. Ως περ ο Απόλλων ήλιος αίτιος λέγεται του αίφνης θνήσκειν τους άνδρας…».[24] Οι αρχαιότερες αναπαραστάσεις του Απόλλωνα είναι ένοπλες.^[25] Αυτό τον ταυτίζει με τον Χάρο των Νεοελληνικών τραγουδιών, που έχει και ηλιακά χαρακτηριστικά, [=«έχει του ήλιου τα μαλλιά της αστραπής τα μάτια» στα Δημοτικά τραγούδια] και είναι επίσης πνεύμα του αιφνίδιου θανάτου, κυρίως. Θανατηφόρο, επίσης, είναι το εβραϊκό αντίστοιχο του Απόλλωνα, ο Προφήτης Ηλίας, καίγοντας μονίμως τους αντιπάλους του με «πυρ εξ ουρανού».

Στο ναό της Αρτέμιδος Αριστοβούλης, στην Αθήνα, αφιέρωναν τα πτώματα των εκτελεσμένων, καθώς και τα ιμάτια και τους βρόγχους των κρεμασμένων…^[26] Στην Ιωνική γιορτή των «Θαργηλίων», που ήταν τα γενέθλια του Απόλλωνα και της Άρτεμης, φαίνεται πως αρχικά θυσιάζονταν δυο άνθρωποι, που τους λέγανε «φαρμακούς».^[27] Στη λατρεία της «Ορθίας Αρτέμιδος» στη Σπάρτη, οι έφηβοι μαστιγώνονταν μέχρι να βαφτεί ο βωμός με αίμα, σε αντικατάσταση παλιότερης θυσίας ανθρώπου. Οι ανθρωποθυσίες που απαιτούσε αυτή η τρομερή παρθένος, ξεπερνούσαν την όρεξη κάθε άλλου Ολύμπιου. Στον Απόλλωνα θυσίαζαν άνθρωπο και στο βράχο του Λευκάτα, στη Λευκάδα.^[28]

Οι Δελφοί, ακολουθώντας το υπόδειγμα του θεού τους, εκτέλεσαν τον Αίσωπο, χωρίς δίκη. «Δελφοίς γαρ συνέβη το δαιμόνιον οργισθήναι, αδίκως ανελούσιν Αίσωπον»…^[29] (Γιατί στους Δελφούς συνέβη να οργιστεί το Δαιμόνιο και έτσι σκότωσαν άδικα τον Αίσωπο)

     

«Λένε λοιπόν ότι ο Απόλλωνας τυραννικός πολύ θα γίνει, και σκληρά θα διαφεντεύει τους αθάνατους και τους θνητούς πάνω στη ζωοδότρα  γη»  ^[30]

      

Η λατρεία του επιβλήθηκε με τον φόβο που ενέπνεε.

        

«και οι θεοί στου Δία το παλάτι τον τρέμουν σαν τοξεύει και σηκώνονται όταν ζυγώνει όλοι από τις θέσεις τους  όταν τα λαμπρά του τόξα τεντώνει» ^[31]   

       

«Πρώτο στην κακία»^[32] τον χαρακτηρίζει ο Αχιλλέας. Συνεπώς, το «Απολλύων», (καταστροφέας) είναι η πραγματική ερμηνεία του «Απόλλων».

Η καταπιεστική φύση του Ώρου - Απόλλωνα

β) Τα ιερά ζώα του θεού ως σύμβολα του ονόματός του

 

Η μετάφραση Καζαντζάκη - Κακριδή

           Δυο μολυσματικά ζώα, το ποντίκι ^[33] (Απόλλων Σμινθεύς) και η μύγα, ήταν ιερά ζώα του θεού. Για το πρώτο θα μιλήσουμε αργότερα, γιατί αποτελούσε ιερό ζώο (Τοτέμ) της Τροίας, της αγαπημένης του πόλης, και της Κιβωτού της Διαθήκης των Εβραίων. (κεφ. «Εβραϊκά χαρακτηριστικά») Ήταν ιερό του ζώο και στην Αίγυπτο, και θάβονταν κοντά στο ναό του.^[34] Οι Καζαντζάκης – Κακριδής μεταφράζουν το Σμινθεύς ως «Ποντικοδαίμονας».

    

Ο Απόλλωνας με τον σμίνθο (ποντίκι) στα πόδια του

                 Για τις μύγες θυσίαζαν ένα βόδι πάνω σε ένα βράχο που τον έλεγαν «Μυίαγρο» μπροστά στο ναό του Απόλλωνα στο Άκτιο, πριν θυσιάσουν στο θεό. Μετά από αυτό λέγανε, έφευγαν. ^[35] Οι μύγες ονομάζονταν και έλειοι, «εν ρητορικώ λεξικώ φέρεται ως είδος τι μυιών…» /…/ «ίσως δε απλώς ούτω καλεί τας εν τοις έλεσι…» [36] Η λέξη ήταν ταυτόχρονα επίθετο του Απόλλωνα και της Άρτεμης, και εκτός από την ετυμολογία από το έλος, ισχύει και αυτή από το Σημιτικό Έλ, θεός…

Η μύγα ανήκε στο πάνθεον του Φιλισταϊκού και Φοινικικού θεού Βαάλ, «εν τω Βαάλ μυία θεός Ακκαρών» ^[37] από όπου διαδόθηκε στην Ελλάδα η Απολλώνια λατρεία για πρώτη φορά μέσω του Κάδμου. Οι Φιλισταίοι ήταν, φυσικά, Κρητικοί. Υπήρχε και γυναικείο όνομα, Μυία (Μύγα) Ονομάζονταν έτσι δυο ποιήτριες και η κόρη του Πυθαγόρα.^[38] Υπήρχε Ήρωας Μυίαγρος, που έδιωχνε τις μύγες, και αντικαταστάθηκε αλλού από τον Απόλλωνα. (το όνομά του δόθηκε στο βράχο που αναφέραμε) Υπήρχε και Ζευς «απόμυιος» με την ίδια ευθύνη. Θα αφιερωθεί ειδικό κεφάλαιο για τα συμπαθή αυτά έντομα…                         

   

Ο Απόλλων και το κοράκι του... Σα να μη φτάνει αυτό,

ο "αντιπροσωπευτικός θεός της Ελλάδας" είναι ντυμένος γυναίκα...

               
Το Κοράκι, ένας δαιμόνιος πτωματοφάγος, ήταν ιερό ζώο του θεού.^[39] (και του προφήτη Ηλία, που είναι το Εβραϊκό του αντίστοιχο) Ακολουθούν οι Γύπες και οι Κουρούνες. ^[40] Οι Λύκοι, επίσης, που μεταδίδουν λύσσα στα τσοπανόσκυλα και εμμέσως στον άνθρωπο, και τρώνε πτώματα, ήταν ιεροί του θεού. [«Λύκιος»] Τα ζώα που αναφέρθηκαν είναι προάγγελοι, ή/και φορείς, ή/και κερδισμένοι των επιδημιών. Άλλα ζώα των ελών, ο Κύκνος και ο Ερωδιός,^[41] και το ιερό του ζώο στην Αίγυπτο, το Γεράκι,^[42] ήταν παρόντα στη λατρεία του.  Οι Αιγύπτιοι έθαβαν ευλαβικά… ποντίκια και γεράκια στην ιερή περιοχή της Βούτου, όπου γεννήθηκε ο Απόλλων-Ώρος και υπήρχε και ναός του.^[43] Το έντομο Μάντις δεν θέλει και μεγάλη ερμηνεία: «ακρίς δυσκίνητος, ης τινές προσέχοντες ταις κινήσεσιν μαντεύονται»^[44]

Το κοράκι, ο λύκος, ο αετός και η όρκα, είναι ακόμη και σήμερα τα ιερά ζώα των «Υπερβόρειων» Εσκιμώων που θεωρήθηκαν από τους προγόνους μας ως πιστοί του θεού! Οι νοτιότεροι από αυτούς διασώζουν ακόμα και το έθιμο της «Αμφικτιονίας», που συνέρχεται σε μια καλύβα στολισμένη με κλαδιά, όπως ήταν ο πρώτος ναός στους Δελφούς! ^[45] Το δελφίνι, συγγενής της όρκας, και ο αετός, ήταν παρόντα στη λατρεία του θεού και στην Ελλάδα, με τον μύθο του «οφθαλμού της γης», και το επίθετο «Δελφίνιος». Ο θεός είχε μεταμορφωθεί σε αυτό για να ιδρύσει τους Δελφούς, καθοδηγώντας ένα Κρητικό καράβι εκεί..

γ) Ξένο ή Ελληνικό; 

  

Διαπιστώσαμε πως πολλοί φοβόταν να πουν το όνομα του Απόλλωνα, γιατί το θεωρούσαν προσβλητικό για τον θεό. Η εκδοχή πως το αρχικό του όνομα ήταν Απόλλων = καταστροφέας πρέπει να απορριφθεί. Πως είναι δυνατό  να δόθηκε ένα αρνητικό όνομα σε ένα θεό, όσο καταστροφικός και να ήταν; Ο Άρης και ο Άδης έπρεπε να προηγούνται. Υπήρχαν πολλοί «μισητοί»[46] θεοί που δεν υβρίζονταν μέσω του ονόματός τους, αλλά από τα επίθετά τους (βροτολοιγός κλπ). Μόνο κακοποιές κατώτερες θεότητες είχαν αρνητικά ονόματα (Έρις, Φόβος, Δείμος, κλπ) και όχι όλες. Για παράδειγμα οι «Αλιτήριοι», οι εκδικητικοί δαίμονες. Το όνομά τους προέρχεται από το «Άλωσις» και σημαίνει «πορθητές», «νικητές». Η λέξη έγινε βρισιά λόγω της δράσης τους. Ο μόνος τρόπος να δικαιολογηθεί το αρνητικό όνομα του Απόλλωνα, είναι η ξένη του προέλευση.     

                                

Οι Έλληνες έδιναν δική τους χροιά και ετυμολογία στα ξένα ονόματα. (Ανάχαρσις, Άβαδις, Ατέας, κλπ.) Το πραγματικό όνομα του Κύρου, πχ, ήταν Κούρους, του Βαλτασάρ, Μπελσαρουσούρ, του Καμβύση, Καμπούτζιγια, του Δαρείου, Νταραγιαβάους, κλπ.[47] Ο Ασσύριος βασιλιάς Ασουρμπανιπάλ, έγινε επίθετο της Ελληνικής γλώσσας ως «σαρδανάπαλος» = ηδυπαθής, διεστραμμένος. Υπήρχε και «Διόνυσος ο Σαρδανάπαλος». Έχει διασωθεί άγαλμα του θεού με αυτή την επιγραφή. Ακραίο παράδειγμα Ελληνοποίησης ξενικού ονόματος, είναι ο Ινδικός ποταμός «Ύπαρχος», που σημαίνει «αυτός που φέρνει τα καλά»! «όνομα δε τω ποταμώ Ινδιστί μεν Ύπαρχος, Ελληνιστί δε φέρων πάντα τα αγαθά» [48]  Η Ελληνικότατη (ακουστικά) λέξη Ύπαρχος, είναι… Ινδικό τοπωνύμιο, με τελείως διαφορετικό νόημα! Τίποτα δεν είναι σίγουρο, λοιπόν. Το «Απόλλων», όπως και το «Ύπαρχος», μπορεί να σημαίνουν οτιδήποτε, όσο κι αν φαίνονται να είναι  Ελληνικές λέξεις.                            

                 

Το Χιττιτικό - Τρωικό όνομα του Απόλλωνα, «Απαλιούνας», διαβάστηκε σε Χιττιτικές επιγραφές, που τον αναφέρουν ως θεό – προστάτη της Τροίας. (δες κεφ. Ασιατική καταγωγή) Μεταφέρθηκε στην Ελλάδα, ή είναι παραφθορά Ελληνικού ονόματος; Η ίδια απορία υπάρχει και για το «Αλαξάντου» - Αλέξανδρος, το όνομα του Πάρη. Λέγανε πως στην Θεσσαλία, ο Τρώας Αλέξανδρος (από το Αλ= θεϊκός) πήρε το όνομα Πάρης…^[49] Αυτό αποδείχνει πως το Τρωικό όνομα Αλαξάντου (οι Έλληνες  το μετέτρεψαν σε Αλέξανδρος) που βρέθηκε στα Χιττιτικά αρχεία,^[50] δεν είναι Ελληνικό… Αν ήταν, γιατί το άλλαξαν οι Θεσσαλοί;

Επειδή η ετυμολογία «Απολλύων» είναι αναμφισβήτητη, πρέπει να την αποδώσουμε στο ομόηχο της με το Τρωικό όνομα  του θεού. (Απαλιούνας). Η πραγματική ερμηνεία του «Απαλιούνας» είναι άγνωστη. Συμπτωματικά, το ξένο αυτό όνομα ταίριαζε ηχητικά με ένα από τα χαρακτηριστικά του θεού στα Ελληνικά, την καταστροφικότητα και την εκδικητικότητα. Έτσι επικράτησε η αρνητική ονομασία στην Ελλάδα. Εκτός αν υποθέσουμε πως ο Απόλλων ήταν αρχικά μια από αυτές τις καταστροφικές κατώτερες θεότητες, που αναβαθμίστηκε.

                      

Άλλη εκδοχή είναι πως το όνομα υιοθετήθηκε από τις απώλειες που προξένησε ο θεός στον Ελληνικό στρατό. Αυτό δεν εξηγεί γιατί οι Τρώες του έδιναν αυτό το όνομα πριν τα Τρωικά. Το άλλαξαν για να γιορτάσουν τις νίκες τους; Απίθανο. Θα μπορούσε το πολύ να γίνει επίθετο του θεού, όπως τα Ελείτας, Ακερσεκόμης, Φοίβος, κλπ.  Αφού ήταν ο μεγάλος και αγαπημένος θεός της Τροίας, δεν μπορούσε να ονομαστεί «καταστροφέας» εκεί. Άρα, το όνομα δεν είναι Ελληνικό.                                         

                        

Απόλλωνα («Άπλου») αποκαλούσαν το θεό και οι Τυρρηνοί, [51]  ενώ τα ονόματα των κύριων θεοτήτων τους (Τίνια, Ούνι, Μινέρβα) δεν ήταν Ελληνικά, καθώς και τα περισσότερα άλλα. (Βερτούμνος, Σέθλανς, Φούλφλουνς, Τούρμς, Τούραν, Μάρις, Νέθουνς, Άνι, Σέλβανς, Σάρτρες) Ούτε και το «Απόλλων» ήταν.

Τα Δελφικά αποφθέγματα

         

Πολλοί πιστεύουν πως τα περίφημα Δελφικά αποφθέγματα, (Εντολές, Παροιμίες, κλπ.) είναι χρησμοί που Απόλλωνα. Αποτελεί κομμάτι της προπαγάνδας που θέλει τον θεό να προωθεί τον πολιτισμό. Είναι οι φιλόσοφοι (οι Επτά Σοφοί που ήταν… πέντε!) που αφιέρωσαν στο Μαντείο αυτά τα αποφθέγματα, ώστε να τα διαβάζουν οι πιστοί που προσέρχονταν, και να σωφρονίζονται.

 

«Μηδέν άγαν», «Γνώθι σ’ αυτόν», «Σοφίαν Ζήλου», «Χρόνου φείδου», «Κακίαν μίσει», «Ομόνοιαν δίωκε», «Γλώττης άρχε»,  «Θεούς σέβου», «Γονείς σέβου», «Πλούτω απίστει», κλπ.

   

Ήταν μια ευκαιρία να διαδώσουν έναν τρόπο σκέψης και ζωής που σήμερα μας φαίνεται αυτονόητος, αν και παραμένει ανεφάρμοστος… Το ίδιο σχόλιο μπορούμε να κάνουμε και για τις Δέκα Εντολές.  Αναρωτιόμαστε τι είδους σοφοί και πολιτισμένοι λαοί έπρεπε –και πρέπει- να διδαχτούν αυτές τις απλές ηθικές αρχές …

               

Απολλώνια λογική

Επί καλών αναθημάτων

αισχίστας αναγιγνώσκων

επιγραφάς…

(Διαβάζεις αισχρές επιγραφές

σε ωραία αφιερώματα…) 

                          

Πλούταρχος

Κατά τον Πελοποννησιακό πόλεμο, οι ιερείς του Απόλλωνα διέταξαν να εξαγνιστεί (!) η Δήλος με απομάκρυνση των από παλιά θαμμένων νεκρών από το νησί. Απαγόρευσαν μάλιστα τη γέννηση και το θάνατο πάνω του.[52] Το ίδιο ίσχυε και στα ιερά του Ασκληπιού,[53] παρακλάδι της Απολλώνιας λατρείας. Φαντάσου, ιατρείο όπου απαγορεύεται να… πεθάνεις και να γεννήσεις, ως πρότυπο για τα σύγχρονα νοσοκομεία! Η Ιατρική θα χρειαστεί χιλιετίες για να ξαναφτάσει σε αυτό το επίπεδο. Το Απολλώνιο πνεύμα στην καλύτερή του στιγμή…

              

Τα ιερά πουλιά του θεού, οι κόρακες, ήταν αρχικά άσπροι. Ο θεός τους έκανε μαύρους από τα νεύρα του, γιατί του αποκάλυψαν πως τον κεράτωσε η Κορωνίδα.[54] Αυτή ήταν η ανταμοιβή που έδινε στους πιστούς του…

              

Ο θεός στέλνει λύκους που έτρωγαν τους δούλους και τα υποζύγια των Ελλήνων στην Τροία. Ο σοφός Παλαμήδης, ο εφευρέτης της γραφής  σύμφωνα με ορισμένους Μύθους, είπε πως οι λύκοι ήταν προειδοποίηση λοιμού, δηλαδή φιλάνθρωπη πράξη του Απόλλωνα! Όταν ο Οδυσσέας προτείνει να κυνηγήσουν τα αγρίμια, ο Παλαμήδης αρνείται, προτείνοντας πως το καλύτερο είναι να προσευχηθούν στο Φοίβο, και να προετοιμαστούν για την επερχόμενη επιδημία. [55] Αυτό είναι το Απολλώνιο πνεύμα, που δεν απέχει καθόλου από τον αποκαλούμενο «Μεσαιωνικό» σκοταδισμό, ή καλύτερα, από την Ανατολίτικη μοιρολατρία.

                

Σώζεται και ο μύθος του Αργείου Κόροιβου, που για να γλυτώσει από τις συμφορές που έστελνε ο Απόλλωνας, διατάχθηκε από τους Δελφούς να χτίσει ναό του Απόλλωνα όπου έπεφτε ο τρίποδας που του δώσανε. [56] Μ’ άλλα λόγια, η λατρεία του θεού καθιερώνονταν με τρομοκρατία. Παρόμοια συμπεριφορά έχει και ο Γιαχωβάς, ο εκδικητικός θεός των Εβραίων.

           

«Του αρέσουν τα δώρα του Φοίβου σας, [=φιλόδωρος] αλλά δεν είναι φιλάνθρωπος. Πρόδωσε τον φίλο του τον Κροίσο, και αφού του πήρε την αμοιβή, (γιατί του αρέσουν τα λοξά [57] [=φιλόλοξος]) ανέβασε τον Κροίσο στην πυρά μέσω» (του χρησμού) «του ποταμού Άλυ» … «Αχάριστος είναι αυτός που προσκυνάς, παίρνει την αμοιβή και παρά το χρυσάφι πάλι ψέματα λέει» [58] 

                     

Είναι και δειλός. Κοτζάμ θεός, καταδέχεται να χτυπήσει πισώπλατα τον Πάτροκλο.

Φοβάται να αντιμετωπίσει στα ίσια και τον Διομήδη, και φωνάζει τον Άρη για προστασία…[59]

Η εξαπάτηση είναι η ίδια η φύση του Απόλλωνα. Παραπλανά τον Αχιλλέα, απομακρύνοντας τον με κόλπα από τα τείχη της Τροίας.

Γλιτώνοντας τον Αινεία από τα χέρια του Διομήδη, στην Ιλιάδα, κατασκευάζει ένα… αντίγραφο του Τρώα, που γύρω του αρχίζουν να σκοτώνονται οι αντίπαλοι.[60]

Μήπως ο Αινείας είναι ο αγαπημένος του; Μπα… Η απάνθρωπη και απατηλή στάση του Φοίβου φανερώνεται στην μονομαχία Αινεία - Αχιλλέα.[61] Ενώ ο θεός είναι σύμμαχος των Τρώων, έχει ήδη συμπαρασταθεί στον Αινεία, και παρ’ όλο που οι θεοί αποφάσισαν πως ο Αινείας πρέπει να επιζήσει για να εκπληρώσει την μοίρα του, ο Φοίβος δεν μπορεί να πάψει να εξαπατά. Είναι η φύση του. Ενώ ο Τρώας κρύβεται μπρός στον ακαταμάχητο Έλληνα Ήρωα, πείθεται, λοιπόν, να χτυπηθεί με τον Αχιλλέα, «πειθόμενος μύθοισιν Απόλλωνος»[62] (πιστεύοντας τα παραμύθια του Απόλλωνα) αν και ο θεός γνωρίζει πως ο Τρώας έτσι θα σκοτωθεί σίγουρα! Ούτε και του συμπαραστέκεται. Τον παρατά, φυσικά, έρμαιο στα χέρια του Αχιλλέα… Την σωτηρία του Αινεία, αναλαμβάνουν οι…. φιλέλληνες θεοί, η Ήρα και ο Ποσειδών!

Ο Απόλλωνας, ο καταστροφέας, ο Ποντικοδαίμονας,

δεν πιάνεται φίλος, γιατί, όπως είπαμε, είναι σαν μια μεταδοτική ασθένεια που μολύνει αδιάκριτα…

                       

Στην Τέμεσσα της Ιταλίας, το πνεύμα ενός ναύτη του Οδυσσέα σκότωνε νέους και νέες. Οι κάτοικοι είπαν να εγκαταλείψουν την πόλη. Το Μαντείο των Δελφών τους διέταξε να χτίσουν ναό στο κακό πνεύμα., και να του παραδίδουν μια νέα τον χρόνο Ο Ολυμπιονίκης Εύθυμος, όμως, επιτέθηκε στο κακό πνεύμα, και το έδιωξε από την πόλη.[63] Οι Δελφοί διέταζαν λοιπόν, υποταγή σε κάθε κακοποιό πνεύμα, και όχι αγώνα εναντίον του. Ανάλογα παραδείγματα, όπου η «πάτρια θρησκεία» μας διέταζε προσφορές ανθρώπινων ζωών σε τέρατα ή πνεύματα, που τελικά αντιμετωπίστηκαν και νικήθηκαν από Ήρωες, κατά παράβαση των χρησμών, αφθονούν.

                 

 Ιδού και άλλο μάθημα Ηθικής από την Πυθία. Το 496 πΧ ο πυγμάχος Κλεομήδης από την Αστυπάλαια, σκότωσε τον αντίπαλό του πάνω στον αγώνα. Έτσι, οι Ελλανοδίκες δεν τον αναγνώρισαν σαν Ολυμπιονίκη. Ο Κλεομήδης έγινε έξαλλος, γύρισε στο νησί του και γκρέμισε το σχολείο σκοτώνοντας εξήντα μαθητές που ήταν μέσα. Οι κάτοικοι τον κυνήγησαν, και αυτός κατέφυγε στο ναό της Αθηνάς, από όπου εξαφανίστηκε ενώ οι διώκτες του τον είχαν περικυκλώσει. Οι Αστροπαλιώτες, παραξενεμένοι, ρώτησαν το Μαντείο. Οι Δελφοί απεφάνθησαν πως ο φονιάς και παιδοκτόνος  Κλεομήδης είναι ο τελευταίος… Ήρωας που έπρεπε να τιμηθεί από την πατρίδα του.[64] Ουδέν σχόλιον.

               

Ένα παιδάκι παίζοντας, μάζεψε από το χώμα ένα πέταλο, που έπεσε από το στεφάνι της Άρτεμης, στους Δελφούς. Οι δικαστές άπλωσαν μπροστά στο νήπιο, διάφορα παιχνίδια και το χρυσό πέταλο και περίμεναν να δουν τι θα πρωτοαγγίξει. Ξανάπιασε το χρυσό πέταλο. Φανερό πως ήταν ιερόσυλος. Έπρεπε να εφαρμοστεί ο δελφικός νόμος που προέβλεπε θάνατο στους Ιερόσυλους. Και το παιδάκι θανατώθηκε…[65]

Ο Απόλλων εμφανίστηκε στον Θεσσαλό Αράτιο, και του είπε να προσέξει, μπας και οι εχθροί του κάνουν μια μεγαλύτερη προσφορά από αυτόν, και κερδίσουν έτσι την εύνοιά του. (Πάντα με το μέρος του Δικαίου, ο Φοίβος!) Τότε ο Αράτιος έταξε να του θυσιάσει εκατό άντρες! Στη συνέχεια, αφού νίκησε, ακύρωσε την υπόσχεση, «δια το μη ιεροπρεπή είναι». Ο μόνος που δεν είχε πρόβλημα με την ανθρωποθυσία ήταν ο Απόλλων. Μάλιστα, η ιστορία κατέληξε στο να θεωρούνται οι Θεσσαλοί… απατεώνες, και να μείνει η έκφραση: «Θετταλών σόφισμα».[66]

                    

  Ένα άλλο παράδειγμα της σκληρότητας του θεού είναι το «Δήλιον πρόβλημα». Για να σταματήσει μια επιδημία, ο Απόλλων ζήτησε να διπλασιαστεί ο κυβικός βωμός του, ένα δύσκολο μαθηματικό πρόβλημα. [67] Οι πιστοί, αρχικά, προσθέσανε άλλο τόσο πάνω στο βωμό καταστρατηγώντας το κυβικό σχήμα, και η επιδημία δεν σταμάτησε. Φυσικά ο «θεός» δεν μπορούσε να πάψει το θανατικό, αλλά οι ιερείς του τον δικαιολόγησαν με το ότι ήθελε να σπρώξει τους Έλληνες να… ασχοληθούν με τα μαθηματικά!

              

Επίσης, οι διφορούμενοι χρησμοί δικαιολογούταν σαν προσπάθεια να υποχρεωθούν οι πιστοί να ενδιαφερθούν για τη… διαλεκτική κι τη Φιλοσοφία! [68] Τα γράφει ο Απολλώνιος ιερέας Πλούταρχος, αλλά και ο Αθήναιος. Από τις παπαδίστικες δικαιολογίες προέκυψε πως ο Απόλλων προωθούσε την επιστήμη και τη φιλοσοφία. Έτσι γεννιέται ο πολιτισμός, που για την αρχαιότητα ήταν θέμα… επιβίωσης, με αυτόν που βρήκαν να τον… προστατεύει, σκοτώνοντας… μουσικούς. Ο άλλος προστάτης του πολιτισμού ήταν ο Ερμής, που ταυτόχρονα ήταν και θεός των… κλεφτών και των απατεώνων. Μας έμειναν οι Μούσες, που ήταν αργυρώνητες αυλητρίδες από τη Μυσία…

       

«Τελικά, τους πήγαν [τους φιλόσοφους] στα δικαστήρια και τους έδωσαν να πιούν κώνειο» [69]    

       

Πάνω στο μνήμα του Ησίοδου γράφτηκε η εξής ελεγεία από τον ποιητή Χερσία:

«…πλείστον εν Ελλάδι κύδος ορείται ανδρών κρινομένων εν βασάνω σοφίης…»

[70] «…Θα είχε περισσότερη δόξα στην Ελλάδα, αν οι άνθρωποι κρίνονταν με βάση τη σοφία τους…»

                

                                       Κάτι σάπιο υπήρχε στο βασίλειο της Δανιμαρκίας…        

Ο λεγόμενος αντιπροσωπευτικός θεός της Ελλάδας,

«το τελειότερο έργο της μυθοπλαστικής φαντασίας των Ελλήνων» ονομάζεται και είναι…  καταστροφέας, ακόμα και προωθώντας τον… πολιτισμό!  Από υποκριτικό θαυμασμό της αρχαιότητας οι μελετητές αποδίδουν γνήσια Ελληνικότητα σε έναν «υιό της απωλείας» … Ο Απόλλων υπήρξε ο θρησκευτικός καταστροφέας της Ελλάδας, το μοιραίο τελευταίο της απόκτημα. Το όνομά του είναι προφητικό.

               

Αν ο Απόλλωνας συμβολίζει το φως της Λογικής και των Τεχνών, πως μπορεί να ταιριάξει με το σκοτεινό άντρο της Πυθίας και τους μυστηριακούς καπνούς, από όπου έβγαιναν δυσερμήνευτοι χρησμοί; Από πότε η Μαντεία συγκατοικεί με την λογική και την ελεύθερη σκέψη; Με την θεολογική αναγκαιότητα να δίνονται διφορούμενοι χρησμοί συμφωνεί απόλυτα και ο… χριστιανός Κλήμης Αλεξανδρείας! [71] (είχατε αμφιβάλλει ποτέ;) Οι γυναίκες που επιλέγονταν για Πυθίες ήταν όσο το δυνατόν αμόρφωτες. Το «μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι» δεν θεωρείται κληρονομιά του Ελληνικού πολιτισμού! (Εμένα μου λες) Και αν αυτό είναι το φωτεινό Απολλώνιο Πνεύμα, τότε ποια διαφορά έχει με το Διονυσιακό; (και το μεσαιωνικό;) Σύντομα θα δούμε την συνάφεια Εβραϊκού και Απολλώνιου Φωτός.

         

      Αν θεωρήσουμε πως οι ιεροί τζίτζικες έκφραζαν το Απολλώνιο Μουσικό ιδεώδες, όπως λένε οι Μύθοι, τότε η αρχαία Ελληνική μουσική δεν μπορεί να απείχε πολύ από την κακοφωνία αυτών των εντόμων. Όταν έσπασε η χορδή ενός μουσικού στους Δελφούς, πήδηξε ένας τζίτζικας πάνω στη λύρα, και συνόδεψε το κομμάτι. Χαθήκαν τα αηδόνια και οι καρδερίνες; Τι περιμένεις από ένα θεό της… Μουσικής που προτιμούσε… κοράκια, γύπες και κουρούνες για συνοδούς του!

    

      «Σου έχω και άλλο μύθο και τραγούδι, αδελφάκι με αυτούς, να διηγηθώ. Του Εύνομου του Λοκρού και του Δελφικού Τζίτζικα. Ελληνικό πανηγύρι [:πανήγυρις, λαοσύναξη] γίνονταν στην Πυθώ [Δελφούς]»… «Γίνονταν [μουσικός] αγώνας, και κιθάριζε ο Εύνομος την ώρα του καύσωνα, οπότε τα τζιτζίκια τραγούδαγαν κάτω από τα φύλλα ζεσταμένα από τον ήλιο.»…«Σπάει η χορδή του Λοκρού. Πετάει ο τζίτζικας πάνω στον ζυγό. [της κιθάρας] Τερέτιζε πάνω στην κιθάρα σα να ήταν κλαρί.  Και ο μουσικός, προσαρμόζοντας το σκοπό με το τραγούδι του τζίτζικα, αναπλήρωσε τη χορδή που έλλειπε. Συνεπώς, οδηγός του τραγουδιού του Ευνόμου έγινε το τζιτζίκι, όπως θέλει ο μύθος, και ο Εύνομος αφιέρωσε [άγαλμα] χάλκινο τον συναγωνιστή του Λοκρού  και την ίδια την κιθάρα στους Δελφούς.  Αυτός, [ο τζίτζικας] μια που πήγε μόνος του και τραγούδησε μόνος του, πίστεψαν οι Έλληνες πως ήταν μουσικός ερμηνευτής. Πως λοιπόν, πιστεύετε σε κενούς μύθους και απολαμβάνετε τη μουσική σα να είστε ζώα;»[72]

Και ο ποιητής Πρατίνας έγραφε: «Λάκων ο τέττιξ (τζιτζίκι) εύτυκος εις χορόν»[73]

Το μουσικό αυτί των αρχαίων Ελλήνων ήταν λίγο βάναυσο… Στην Οδύσσεια διαβάζουμε πως το τραγούδι του αηδονιού είναι… θλιβερό.[74] (ενώ του τζίτζικα, έ; καμιά σύγκριση!) Υπήρχε και Μύθος, πως η Αηδών σκότωσε το παιδί της κατά λάθος και οι θεοί την έκαναν πουλί για να… θρηνεί με όλη της την άνεση.

Ο Απόλλων πρέπει να σκότωνε με την μουσική του πιο γρήγορα παρά με τους… ιούς. Μουσική παιδεία να σου πετύχει….  

 

 Απόλλων και Πύθων. Παλιά και νέα Μαντεία.

Ο Απόλλων είχε αντιμετωπίσει και σκοτώσει τον Πύθωνα για να στήσει το Μαντείο του. Με τα λάφυρα της μάχης των Πλαταιών, οι ενωμένοι Έλληνες έκαναν τρία αφιερώματα στους θεούς: Στο Δία και τον Ποσειδώνα από ένα άγαλμα τους, και στον Απόλλωνα τρεις… Πύθωνες που σήκωναν το μαντικό Τρίποδα.

Οι πρόγονοι μας είχαν αρωστημένη αίσθηση του χιούμορ, ή τα πράγματα ήταν πολύ σοβαρά;

Τα φίδια στην αρχαία Ελλάδα δεν ήταν σύμβολα του Κακού, όπως στον Ιουδαϊσμό, αλλά σύμβολα Σοφίας, (Αθηνά) κάτοχοι των μυστικών της Γης, ιαματικά ζώα (Ασκληπιός) και φύλακες Ιερών Τόπων. Την Ακρόπολη, πχ, φύλαγε ένα φίδι, που ήταν ενσάρκωση του Εριχθόνιου, ενός μυθολογικού Αθηναίου βασιλιά.[75] Οι σημαντικότερες μορφές της Ελληνικής αρχαιότητας, με πρώτο το Μεγαλέξαντρο, ισχυρίζονταν πως κατάγονταν από θεούς μεταμορφωμένους σε φίδια.[76] Τα επιφανέστερα γένη των Αθηνών έλεγαν πως κατάγονταν από τον Κέκροπα και τον Ερεχθέα, που ήταν «διφυείς», φίδια από τη μέση και κάτω. Η λέξη «Άργος» σημαίνει (και) φίδι.[77] Αργείοι, (εθνικό όνομα στον Όμηρο) σημαίνει «πατριώτες» και «φυλή του Δράκου». (άργος = γη = πατρίδα, αργάς = παιδί της γης = δράκων =  φίδι) Στην Ελλάδα, τα φίδια ήταν μεν επίφοβα, αλλά και ιερά. Ήταν «Παιδιά της Γης», δηλαδή «Αυτόχθονες», (χθων = γη) με άλλα λόγια αδέλφια των Ελλήνων, που και αυτοί πίστευαν πως βγήκαν από τη Γη.

Ανάλογη ιερότητα είχαν τα άλλα «παιδιά της Γης», οι σαύρες, τα μερμήγκια, (που ήταν πρόγονοι των Μυρμιδόνων γιατί μεταμορφώθηκαν σε ανθρώπους με προσευχή του Αιακού, ή σε άλλη παραλλαγή, ο Δίας μεταμορφωμένος σε Μέρμηγκα γονιμοποίησε την Ευρυμέδουσα) κάθε είδος εντόμων και σκουληκιών, προφητικών ζωυφίων των οποίων τη γλώσσα καταλάβαινε ο μάντης Μελάμπους, και οι τζίτζικες, αδελφοί των Αθηναίων, που αυτοαποκαλούνταν τεττιγοφόροι. Τους ειρωνεύονταν κι όλας, επειδή τερέτιζαν όλο το χρόνο και όχι μόνο το καλοκαίρι σαν τα αδέλφια τους. Στους Δελφούς υπήρχε αφιερωμένος και χάλκινος τζίτζικας.[78] Ήθη και έθιμα…

Αν το καλοσκεφτούμε, όμως, αυτά είναι πολύ πιο βαθιά σα νόημα από το να πίστευαν πως έπεσαν από τον ουρανό, πχ. Το να λες πως είσαι παιδί της Γης, πραγματικός Αργείος (ένα από τα νοήματα της λέξης) είναι, τελικά, αυτογνωσία… 

Τα φίδια έπαιζαν βασικό ρόλο στην μαντική τέχνη. Στο μαντείο του Τροφωνίου τα φίδια ήταν ιερά. Ο Παυσανίας υποθέτει πως ο Τροφώνιος απεικονίζονταν περίπου σαν τον Ασκληπιό, με φίδια τυλιγμένα στο ραβδί του. Ο πιστός που ήθελε να μπει σε αυτό το Μαντείο έπρεπε να κρατά στα χέρια του τροφές, γιατί αμέσως τον περικύκλωναν ήμερα ερπετά που περίμεναν μεζέ, σαν σκυλάκια.

Στην Δωδώνη, το Μαντείο του Δία, υπάρχουν πολλά αρχαιολογικά δείγματα φιδολατρίας, πράγμα φυσικό, μια που ο θεός μεταμορφώνονταν σε φίδι.

Ο μεγάλος Μάντης της Μυθολογίας, ο Μελάμπους, απόκτησε τις μαντικές του ικανότητες καθώς και τη γνώση της γλώσσας των ζώων [σαφές χαρακτηριστικό της τοτεμικής λατρείας, όπου ο άνθρωπος επικοινωνεί με τους γενάρχες του, τα ζώα] όταν δυο φίδια  του καθάρισαν τα αυτιά γλύφοντας τα την ώρα που κοιμόταν.

Οι Ιαμίδες ήταν η πιο φημισμένη οικογένεια [γένος] Μάντεων. Ο γενάρχης τους, ο Ίαμος, είχε εγκαταλειφθεί από τη μάνα του, και ανατράφηκε από δυο φίδια που τον τάϊζαν με μέλι. Ο Ίαμος κατάγονταν από τον Ποσειδώνα και τον Απόλλωνα. Στο άγαλμα του Ιαμίδη μάντη Θρασύβουλου, στην Ολυμπία, απεικονίζονταν μια σαύρα στον δεξί του ώμο.

Ο Τειρεσίας, άλλος μεγάλος Μάντης, σκότωσε ένα φίδι και μεταμορφώθηκε σε γυναίκα. Μετά από χρόνια, σκότωσε άλλο φίδι, και ξαναέγινε άντρας. Μάλιστα, οι θεοί τον κάλεσαν να γνωμοδοτήσει για το ποιο φύλο νοιώθει την μεγαλύτερη ηδονή στον έρωτα, μια που όσο ήταν γυναίκα έφαγε τον απαγορευμένο καρπό… Ο Τειρεσίας διέταξε τον νεκρικό εξευμενισμό του Δράκοντα της Θήβας με ανθρωποθυσία.

Στην πρώτη θυσία που έκαναν οι Δωριείς στη Σπάρτη βρήκαν ένα φίδι πάνω στο βωμό, και κατάλαβαν πως η πόλη θα γίνει τρομερή στους εχθρούς της. 

Δεν χρειάζεται βέβαια να επιμείνουμε στον Ασκληπιό και το ιαματικό του φίδι.

                

Σε όλα αυτά, αντιφάσκουν οι Μύθοι του Απόλλωνα. Ο θεός του Φωτός εξόντωσε το κακό φίδι Πύθωνα, που κυνήγαγε τη μητέρα του... Άλλη παραλλαγή λέει πως ο Πύθωνας έκανε καταστροφές στους Δελφούς. Αν ήταν έτσι, τότε γιατί μετά το φόνο του, ο Απόλλων και η αδελφή του, η Άρτεμη, καταδιώχτηκαν από την φοβερή θεότητα, το  «Δείμα», που εμφανίζονταν μόνο στους μεγάλους αμαρτωλούς; Μάλιστα χρειάστηκε να εξαγνιστούν.[79] Το έκαναν, λέει, για να δώσουν το καλό παράδειγμα… (κακοδικίας;)

Ο Φοίβος, σαν Ιουδαίος, απεχθάνονταν τα φίδια, θεωρώντας τα κακοποιά. Ο Πύθων ήταν φύλακας της Πυθούς (= Δελφών)  που ήταν αρχικά Μαντείο της Γης.[80] Τα φίδια ήταν τα κατ’ εξοχήν παιδιά της. Συνεπώς, ο Απόλλων τον σκότωσε για να οικειοποιηθεί το Μαντείο, όχι για να εκδικηθεί τη μάνα του, τη Λητώ, όπως λέει ο επικρατέστερος Μύθος. Βλέπουμε σε ποιο βαθμό η Απολλώνια λατρεία έρχονταν σε αντίθεση με την Ελληνική.

Όταν ο Απόλλωνας και η Άρτεμη σκότωσαν τον Πύθωνα, πήγαν στην Αιγιάλεια για να εξαγνιστούν. Ξαφνικά τους έπιασε μεγάλος φόβος, έφυγαν αμέσως για την Κρήτη, όπου τους εξάγνισε κάποιος Καρμάνορας. Στην Αιγιάλεια όμως, έπεσε μεγάλο θανατικό, και οι κάτοικοι υποχρεώθηκαν να εξευμενίσουν τους δυο θεούς…[81] Ο Μύθος είναι παράλογος, εκτός αν υποθέσουμε πως ήταν οι ίδιοι οι Αιγιαλείς που καταδίωξαν τους θεούς, (δηλαδή τους οπαδούς τους) επειδή σκότωσαν το ιερό ζώο, τον Πύθωνα, και τιμωρήθηκαν με την επιδημία. Και πάλι, η Απολλώνια λατρεία επιβλήθηκε με τρομοκρατία.

              

                 

                 

Αφού ο Πύθων ήταν θηλυκό φίδι, έπρεπε να ονομάζεται Πυθία. Ποια ήταν η Πυθία; το γνωρίζετε. Ο Ομηρικός ύμνος ονομάζει το φίδι Δελφύνη. Άρα, Δελφοί ή Πυθώ, το τοπωνύμιο σημαίνει «φωλιά του φιδιού» (=ιερός τόπος φιδιών = Μαντείο της Γης) Η Πυθία μάντευε σε μια σπηλιά, δηλ φιδότρυπα. Στην αρχή της Τρωικής εκστρατείας, στην Αυλίδα, ο Μάντης Κάλχας  χρησμοδοτεί με ένα «Δράκοντα» (φίδι στα αρχ. Ελληνικά) που είχε σταλθεί από τον «Ολύμπιο»[82] Όπως οι ιερείς των Δελφών ερμήνευαν το παραλήρημα της Πυθίας, έτσι αυτός ερμήνευε τις ενέργειες του φιδιού. [83]

Ακόμα και στους Περσικούς πολέμους, όταν το Ιερό Φίδι εξαφανίστηκε από την Ακρόπολη, θεωρήθηκε σημάδι συμφοράς, δηλ. μαντικό σημάδι. Αυτό το αρχαίο είδος Μαντείας υιοθετήθηκε, μόνο επιφανειακά, από τον Απόλλωνα, αφού πρώτα το… σκότωσε. Το σύμβολο του φιδιού χρησιμοποιήθηκε τελικά από το θεό. Δεν θα μπορούσε να σταθεί αλλιώς στην Ελλάδα. Το βλέπουμε σε αγάλματά του να τυλίγεται απάνω στον Μαντικό τρίποδα! Αθόρυβα, ο πραγματικός ιδιοκτήτης του Μαντείου, το φίδι, ο Δράκων, ο Πύθων - Πυθία, ξαναγύρισε στη φωλιά του, τους Δελφούς, βαριά λαβωμένος όμως. Και οι δυο γιοί του θεού, ο Τροφώνιος και ο Ασκληπιός, είχαν ιερά φίδια. 

         

Ο Κάλχας, ο μεγαλύτερος Έλληνας Μάντης της Τρωικής Εκστρατείας, πέθανε από τη λύπη του γιατί έχασε σε αγώνα Μαντικής από ένα γιο του Απόλλωνα, το Μόψο. Πάει κι αυτός, μαζί με τον Πύθωνα, και με αυτόν έφυγε και η παλιά Μαντεία και η παλιά θρησκεία…

              

Η Γη, λένε οι Μύθοι, παράτησε το Μαντείο της, δίνοντας το στη Θέμιδα, που το έδωσε στον Απόλλωνα. Υπήρχε και ρήμα, «θεμιστεύειν» που σημαίνει «χρησμοδοτώ».[84] Ο θεός αγόρασε και το κομμάτι που αντιστοιχούσε στον Ποσειδώνα. (Η περιοχή ήταν σεισμογενής) Και όμως, υπάρχει παραλλαγή, προερχόμενη από τον Ευριπίδη, που λέει πως η Γη αντέδρασε στην εγκατάσταση του Απόλλωνα στους Δελφούς, στέλνοντας κακά όνειρα στους προσκυνητές. (Πράγματι, υπάρχουν κόγχες στους βράχους, όπου φαίνεται πως οι πιστοί κοιμόνταν, περιμένοντας κάποιο προφητικό όνειρο) Ο Απόλλων τότε έχασε την ικανότητα να δίνει χρησμούς! Μ’ άλλα λόγια, η μαντική δύναμη των Δελφών εξακολουθούσε να προέρχεται από τη Γη, και ο Απόλλων ήταν ένας απλός ενδιάμεσος! Ο θεός, απελπισμένος, ζήτησε την παρέμβαση του Δία, που σταμάτησε την δολιοφθορά της Γης, ειρωνευόμενος το γιο του, πως το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι οι προσφορές των πιστών…[85]

Ένα Δελφικό έθιμο σώζει την αλήθεια πιο καλά από τους Μύθους. Κατασκεύαζαν μια καλύβα, πρόχειρη αλλά βαριά διακοσμημένη, και της έβαζαν φωτιά. Αυτή η καλύβα ήταν, λέγανε, η φωλιά του Πύθωνα. Το έθιμο αναπαριστούσε την πυρπόληση του παλιού Μαντείου της Γης από τους πιστούς του Φοίβου. Αυτά έχουν επιβιώσει ως «το κάψιμο του Ιούδα» από τους Χριστιανούς, που ακόμα και εδώ, ακολουθούν κατά γράμμα την μισαλλοδοξία του Απόλλωνα, προφήτη της θρησκείας τους…

Αγανακτούμε για τους βανδαλισμούς των Χριστιανών στους Δελφούς. Οι βανδαλισμοί των Απολλώνιων στον ίδιο χώρο, που μάλιστα τους γιόρταζαν πανηγυρικά, δεν μας απασχολούν. Ούτε και οι επιθέσεις των… αρχαίων Ελλήνων στο Μαντείο. (Ιεροί πόλεμοι) Όλα έγιναν «επί νεκρώ δράκοντι», πάνω στο πτώμα του Πύθωνα, του φύλακα του παλιού Μαντείου της Γης, της πραγματικής ιδιοκτήτριας ενός Ιερού χώρου που λυμαίνονται ξενόφερτες, ασιατικές θρησκείες…

Υπάρχει μια μυστηριώδης βυζαντινή αφήγηση που εμπλέκει τον Απόλλωνα, τους Αργοναύτες, τον Μέγα Κωνσταντίνο, τον Αρχάγγελο Μιχαήλ και την Παναγία. (!) Εδώ ανακαλύπτουμε πως ακόμα και το παλιότερο Δελφικό τοπωνύμιο, «Πυθώ», είναι Μικρασιατικό, ή έστω, ανήκε στην περιοχή της Προποντίδας, και πρέπει να ήταν κοντά στην Κύζικο: «και εισελθόντες» (οι Αργοναύτες) «νυκτός παρέλαβον τον Κύζικον, μητρόπολιν της Ελλησπόντου επαρχίας...» «...και απελθόντες οι Αργοναύτες εις το Μαντείον, ένθα λέγεται τα Πύθια θερμά, και ποιήσαντες θυσίαν επηρώτησαν...» «...και εδόθη αυτοίς χρησμός παρά της Πυθίας ούτος...» [86]

Μπορεί να αμφισβητήσουμε όλη την αφήγηση σαν Χριστιανική προπαγάνδα, μια που η Πυθία εμφανίζεται να προφητεύει για την... Παρθένο Μαρία, αλλά το μόνο που δεν έχει στο μυαλό του ο συγγραφέας είναι να αποδείξει πως η Πυθώ είναι Μικρασιατικό τοπωνύμιο... Αυτό προκύπτει αβίαστα. Αυτά τα μέρη ήταν ακόμα γνωστά την Χριστιανική περίοδο, και ο συγγραφέας τα χρησιμοποιεί σαν τεκμήρια του αληθούς των ισχυρισμών του... 

Έτσι, ακόμα και τα «παλιά» ονόματα, η Πυθώ, η Πυθία, αλλά και η υπόγεια Μαντική, (Το προσωνύμιο «Θερμά» υποδηλώνει υπόγεια γεωθερμική δραστηριότητα, όπως και στους Δελφούς) προέρχονται από την Μικρά Ασία.

Ο Μύθος του Φοίνικα Κάδμου, είναι παρόμοιος με αυτόν του Απόλλωνα, που έχει άλλωστε ίδια καταγωγή. Και ο Κάδμος σκότωσε ένα δράκοντα (φίδι) που φύλαγε μια ιερή πηγή και ήταν παιδί του Άρη. Χρειάστηκε και αυτός να εξαγνιστεί για το φόνο, έσπειρε τα δόντια του φιδιού από τα οποία φύτρωσαν οι γενάρχες των Θηβαίων, οι Καδμείοι, και τελικά, μεταμορφώθηκε ο ίδιος σε φίδι πριν πεθάνει. Είναι δυο παρόμοια παραδείγματα ξένων που αφομοίωσαν τη ντόπια θρησκεία - φιδολατρία, αφού αρχικά συγκρούστηκαν μ’ αυτήν.

Έτσι, η Δελφική λατρεία είχε δυο πλευρές, την Απολλώνια, και αυτή του Πύθωνα και της Γης, της πρώτης ιδιοκτήτριας. Γίνονταν και… μνημόσυνο του ιερού της ζώου, του Πύθωνα:

  

«Πανήγυρις Ελληνική επί νεκρώ δράκοντι συνεκροτείτο Πυθεί, επιτάφιον ερπετού άδοντος Ευνόμου…» [Ελληνική λαοσύναξη γίνονταν στην Πυθώ (Δελφούς) πάνω σε ένα ψόφιο φίδι, ένας επιτάφιος του ερπετού, με τις ψαλμωδίες του Ευνόμου] «Πυθεί μεν ουν ο δράκων Πύθιος θρησκεύεται και του όφεως η πανήγυρις καταγγέλεται Πύθια».[87]  Τόσο Ιερός ήταν.  Πύθων ήταν και κύριο όνομα στην αρχαιότητα.[88]

Στο τέλος, όλος ο μύθος του φιδοκτόνου Απόλλωνα διαψεύστηκε, και μάλιστα από ιερείς των Δελφών, όπως ο Πλούταρχος, με σκοπό να συμφιλιωθεί ο Πύθων και ο Απόλλων, ομολογώντας ταυτόχρονα το βάθος της παράδοσης, που ήταν αδύνατο να σβηστεί από την «Ελληνική πανήγυρι»:

  

«Ξεφεύγουν περισσότερο από την αλήθεια οι θεολόγοι των Δελφών που πιστεύουν πως κάποτε ο θεός έδωσε μάχη με φίδι για το μαντείο, και αφήνουν τους ποιητές και τους λογογράφους να το λένε διαγωνιζόμενοι στα θέατρα, σα να θέλουν να διαψεύσουν επίτηδες τις αγιότατες τελετές στα ιερά» [89] (φαντάσου τι φιδομάνι εμφανίζονταν στις «αγιότατες τελετές»! Θα θύμιζαν συλλείτουργο Μητροπολιτών!)

Όχι «σα να θέλουν», σεβαστέ Πλούταρχε, γιατί αυτός ήταν ο σκοπός τους, υποσυνείδητα ίσως, προερχόμενος από τη βαθιά αντίφαση των δυο θρησκειών, της Ελληνικής, του Πύθωνα και της Γης από τη μια, και της Ασιατικής, του Απόλλωνα από την άλλη. Ο Μύθος της Πυθοκτονίας αντίφασκε με τις «αγιότατες» αρχές του Ελληνισμού, με την πραγματικά πάτρια θρησκεία του…

  

          Η δημοφιλέστατη στην αρχαιότητα παράσταση του Αετού που τρώει το Φίδι, τα δυο ιερά ζώα που πολεμούν, ήταν ο συμβολισμός της αντιφατικής φύσης της αρχαίας θρησκείας. Ουσιαστικά, η νέα μορφή του Δία πάλευε με την παλιά, το φίδι. Σα Φίδι παρουσιάζονταν ο Δίας στα Ελευσίνια Μυστήρια, σαν Αετός στους νεότερους Μύθους… [90] Τα δυο ζώα μπορούσαν να μεταμορφωθούν το ένα στο άλλο,[91] και συνυπήρχαν στο κηρύκειο του Ερμή.

Τέτοιες αντιφάσεις σημαίνουν πως ο Απόλλων οικειοποιήθηκε βίαια την ήδη υπάρχουσα ιερότητα του χώρου των Δελφών, που μάλιστα τότε δεν ονομάζονταν έτσι, αλλά Πυθώ, κατά τον Όμηρο.

Το Εθνικό μας σύμβολο,

ο τριέλικτος όφις των Δελφών

και η ιστορία του.

(Ο Κωνσταντίνος ο Μέγας και ο κατηραμένος όφις)      

Τρικέφαλος Δράκων διακοσμούσε τον θώρακα του Αγαμέμνονα.

Το ίδιο σύμβολο αφιερώθηκε στους Δελφούς για τη νίκη κατά των Περσών στις Πλαταιές.

Άλλη υποθετική αναπαράστραση του τρίποδα. Η μορφή των τριων φιδιών όμως, είναι γνωστή από Τουρκικές μικρογραφίες.

Μετά την Άλωση της Πόλης από τους Τούρκους, όμως, ο Σουλτάνος (δεν γνωρίζουμε ποιος ακριβώς) σύντριψε  τα κεφάλια των φιδιών εκσφενδονίζοντας το πολεμικό του ρόπαλο, Οι κατακτητές απαθανάτισαν το κατόρθωμα του Σουλτάνου σε μικρογραφίες. Έτσι γνωρίζουμε το γεγονός και τη μορφή του μνημείου. Βλέπουμε σε μια γωνιά τον Πατριάρχη να διαμαρτύρεται για την βεβήλωση του αρχαίου Ελληνικού μνημείου…

 

Οι Έλληνες, για να γιορτάσουν τη νίκη κατά των Περσών στις Πλαταιές, αφιέρωσαν στους Δελφούς τρία χάλκινα φίδια που στήριζαν ένα χρυσό Τρίποδα. Ο συμβολισμός ήταν σαφής. Η παλιά λατρεία (της Γης και του Πύθωνα) στήριζε τη νέα. (του Απόλλωνα) Υπήρχε, κατά τη γνώμη μου, μέχρι και απειλητικός υπαινιγμός, μια που το Μαντείο είχε συνεργαστεί με τους Πέρσες: Οι Δελφοί ( = ο τρίποδας) δεν στέκονται χωρίς την υποστήριξη των Ελλήνων. Το Μαντείο είναι των φιδιών –του Πύθωνα και της Γης- και εσείς, ιερείς του Απόλλωνα, είστε νοικάρηδες.  Ο Πύθωνας ήταν ο φύλακας του Μαντείου, όταν αυτό ανήκε στη Γη, και σκοτώθηκε από τον Απόλλωνα.[92]

Τα τρία φίδια απεικόνιζαν τις Ελληνικές φυλές. Απάνω στις φολίδες τους ήταν γραμμένα τα ονόματα όσων πόλεων πολέμησαν. Το τρικέφαλο φίδι ήταν ανέκαθεν εθνικό σύμβολο. «Τριέλικτος Δράκων» διακοσμούσε, πχ, και τον θώρακα που φτιάχτηκε ειδικά για τον αρχηγό των Πανελλήνων Αγαμέμνονα.[93] Ο Θουκυδίδης και ο Πλούταρχος γράφουν πως ο αρχιστράτηγος Παυσανίας προσπάθησε να οικειοποιηθεί το μνημείο σαν προσωπικό του αφιέρωμα, αλλά οι άλλοι Έλληνες διαμαρτυρήθηκαν, (όχι και να τους χωρίσουν απ’ τ’ αδέλφια τους, τους φίδαρους) και οι Σπαρτιάτες έσβησαν αμέσως το όνομά του και έγραψαν τα ονόματα των Ελληνικών πόλεων στις κουλούρες των φιδιών. 

                 

Ο χρυσός τρίποδας που στήριζαν τα φίδια, ένα άγαλμα του Δία στην Ολυμπία, και ένα του Ποσειδώνα, φτιαχτήκαν από τα λάφυρα με κοινή απόφαση των Ελλήνων, σαν ευχαριστήρια προσφορά στους θεούς. [94] Γιατί άραγε δεν στήθηκε και άγαλμα του Απόλλωνα, αλλά αντίθετα του αφιερώθηκαν… Πύθωνες;

  

Αυτό που απόμεινε σήμερα στην Πόλη

              Το μνημείο με τα φίδια – από τα σπάνια που εκπροσωπούσαν όλους τους Έλληνες στην αρχαία τέχνη -  ενώνοντας τις δυο λατρείες, υπογράμμιζε ταυτόχρονα τη διαφορά τους. Οι Φωκείς είχαν αφιερώσει στους Δελφούς άλλη παράσταση με υπαινιγμούς: Τον Ηρακλή να παλεύει με τον Απόλλωνα…[95]  Υπήρχε και παράσταση του μεγάλου αντιπάλου του, του Ίδα, με τον οποίο συγκρούστηκε για την «καλλίσφυρον» Μάρπησσα. [96] Στον «Ιερό πόλεμο», οι Φωκείς έκλεψαν τον χρυσό τρίποδα του μνημείου,  αλλά άφησαν άθικτα τα φίδια. Σίγουρα τους έλκυσε ο χρυσός, αλλά νομίζω πως και ο χαλκός των φιδιών είχε μεγάλη αξία τότε. Οι θρησκευτικοί και πατριωτικοί λόγοι της σύλησης είναι, πάλι, προφανείς.

   

Ο Μέγας Κωνσταντίνος

            Ούτε και οι Χριστιανοί τόλμησαν  να τα καταστρέψουν. Αντίθετα,  το εθνικό μας μνημείο, που πάνω του έγραφε τα ονόματα των Ελληνικών πόλεων, μεταφέρθηκε στη Κωνσταντινούπολη από το Μέγα Κωνσταντίνο, και στήθηκε στον Ιππόδρομο, το πραγματικό κέντρο του κράτους, τον τόπο συγκέντρωσης του λαού. Χριστιανισμός μεν, αλλά  όλα κι όλα… Μόνο αυτή η ενέργεια του Κωνσταντίνου, φτάνει για να καταρρίψει τους ισχυρισμούς όσων θεωρούν τους Βυζαντινούς ως ανθέλληνες. Η Κωνσταντινούπολη, με αυτή τη συμβολική πράξη, έγινε αυτόματα το νέο κέντρο των Φυλών του Αργά - Δράκου, των Αργείων, (Δωρικά) Αργαδών, (Αττικά)  Αργεάδων (Μακεδονικά) – των Ελλήνων. Ακόμα, ο Κωνσταντίνος έδειχνε την πρόθεσή του να συνεχιστεί ο αγώνας εναντίον των Περσών. Στον Ιππόδρομο υπήρχαν επίσης σύμβολα των Διοσκούρων (Αυγά) και του Ποσειδώνα (Δελφίνια)

Από την αψίδα του Μ. Κωνσταντίνου στη Ρώμη.

Το άρμα του Ήλιου.

Όσοι κατηγορούν τους Χριστιανούς για το σπάσιμο των αρχαίων αγαλμάτων, κατηγορούν επίσης τον Κωνσταντίνο για την… μεταφορά και τοποθέτηση του «τριέλικτου όφεως» στη Πόλη, γιατί λέει, τον θεωρούσε… τρόπαιο, και επιπλέον, ήταν και «στυγνός εγκληματίας»[97]… (Ο Ιουλιανός ο Παραβάτης όμως τον αποκαλούσε «γενναίο βασιλιά») [98] Τους ενοχλεί φαίνεται που η Κωνσταντινούπολη ήταν γεμάτη αρχαία αγάλματα, σα γνήσια Ελληνική πόλη, γιατί λέει, τα…είχαν κλέψει! Αν ο Κωνσταντίνος μάζευε αγάλματα μόνο για την καλλιτεχνική τους αξία, σίγουρα θα έβρισκε κάτι καλύτερο από τρία φίδια, ειδικά με τον αρνητικό ρόλο του φιδιού στον Χριστιανικό συμβολισμό. Συνεπώς τα μετέφερε για Εθνικούς λόγους, για αυτό που αντιπροσώπευαν.

                

Μια που αναφέραμε τον Ιουλιανό, γιατί ο λάτρης αυτός της Ελλάδας δεν επέστρεψε τα αγάλματα στην πνευματική του πατρίδα που τόσο αγάπαγε, μόλις ανέβηκε στο θρόνο; Αυτό τον βάζει στην ίδια κατηγορία με τον Κωνσταντίνο. Τρεις απαντήσεις: α) ήταν και αυτός κλεπταποδόχος. β) Η σωστή θέση των μνημείων ήταν στη νέα Ελληνική Πρωτεύουσα. γ) Είχε άλλη δουλειά, να ξαναχτίσει το Ναό του Σολομώντα για τους Εβραίους. [99]

             

Πολλοί αρχαίοι ιστορικοί αποκαλούσαν το μνημείο Τρίποδα, ακόμα και αφού ο τρίποδας που στηρίζονταν πάνω στα φίδια της βάσης κλέφτηκε από τους Φωκείς. Αυτό που πήρε ο Κωνσταντίνος, όμως, ήταν τα φίδια που απόμειναν.  Άλλωστε, ουδέποτε αυτό το ανάθημα χρησίμευσε στην Πυθία, γιατί ήταν τεράστιο.

     

Η Αψίδα του Μ. Κωνσταντίνου στη Ρώμη.

Ο Αυτοκράτορας στεφανώνεται από τη θεά Νίκη.

          Όσοι μισούν τον Κωνσταντίνο γράφουν όμως πως έκλεψε τον τρίποδα της Πυθίας, μπας και πιάσει. Αυτό το ψεύδος απευθύνεται σε απαίδευτους, που αγνοούν την Δελφική Μυθολογία, γιατί, αν ο Κωνσταντίνος έκλεβε πράγματι τον Τρίποδα, θα ταυτίζονταν, όχι μόνο με τους Φωκείς, αλλά και με τους αρχαίους Ήρωες και ηγέτες, μια που το ίδιο ήθελαν να κάνουν ο Ηρακλής και ο Μεγαλέξαντρος [100], ενώ ο Ερμής ονειρεύονταν να κλέψει τους θησαυρούς του Μαντείου…[101] Ή πρέπει να ονομάζουμε και αυτούς «στυγνούς εγκληματίες»; Δεν θα σκοτιστώ, ξέρετε, περισσότερο από όσο σκοτίζονται αυτοί που αποκαλούν έτσι τον Κωνσταντίνο…  Ο Αλέξανδρος είχε εξοντώσει τους Βραγχίδες, τους ιερείς του Διδυμαίου Απόλλωνα. [102] Όταν πήγε στους Δελφούς, έπιασε την Πυθία απ’ το μαλλί και την τράβαγε, γιατί αρνήθηκε να χρησμοδοτήσει… [103] Ποιόν προσπαθούν να εξαπατήσουν, και ποιόν εξυπηρετούν όσα λέγονται για τον Κωνσταντίνο;    

    

Κεφαλή Μέδουσας στην δεξαμενή της Κωνσταντινούπολης.

Ο ρόλος της ήταν αποτρεπτικός του Κακού.

                  Η αντίληψή μας για τα Μουσειακά έργα τέχνης ήταν άγνωστη στην αρχαιότητα και το Βυζάντιο. Ένα παλιό έργο τέχνης είχε πάνω απ’ όλα υπερφυσική δύναμη, και η επανατοποθέτησή του κάπου, μετάγγιζε αυτή τη δύναμη στο νέο μέρος. Είχε δηλ. «πρακτική» και όχι αισθητική αξία… Τα «καλλιτεχνικά» δεν ενδιέφεραν και τόσο. Την ίδια υπερφυσική δύναμη απόκτησαν και τα Χριστιανικά κειμήλια, τα οποία υπέστησαν τις ίδιες μεταφορές, («μετακομιδές») τεμαχισμούς και αρπαγές από τους ίδιους τους πιστούς τους, για τον λόγο που αναφέραμε. Η αλήθεια, λοιπόν, είναι πως ο Κωνσταντίνος υποστήριζε και τις δυο θρησκείες και γι’ αυτό μετέφερε τα αγάλματα, γιατί τα πίστευε, και ήθελε να μεταδώσει τη δύναμή τους στη νέα πρωτεύουσα. Μαζί του και οι Κωνσταντινοπολίτες, που θεωρούσαν πως έχουν υπερφυσικές ιδιότητες μέχρι τέλους. Ένα από αυτά, λέγανε, σκότωσε εξ αποστάσεως τον… Τσάρο της Βουλγαρίας, μα το Δία! [104] (Επειδή οι Βούλγαροι ήταν και αυτοί Ορθόδοξοι, έπρεπε να χρησιμοποιηθούν τα αρχαία όπλα)

                         

Επίσης, πίστευαν πως ο «τριέλικτος όφις» έδιωχνε τα φίδια από την πόλη. Και οι Εβραίοι «εθυμίαζαν» ένα χάλκινο φίδι, τον συμπαθέστατο Νεεσθάν,  που είχε φτιάξει ο Μωυσής [105] (!!) με εντολή του Γιαχβέ (!!!) για να θεραπεύει τα θανατηφόρα δαγκώματα των φιδιών. Έτσι, οι Πολίτες συνοδοιπορούσαν με το Εθνικό τους σύμβολο, και με την Παλαιά Διαθήκη ταυτόχρονα! Ίσως μάλιστα οι απλοϊκότεροι να πίστευαν πως ο Τριέλικτος Δράκων ήταν ο Νεεσθάν αυτοπροσώπως.

Μπορεί ο "Μέγας" Ιουλιανός ο Παραβάτης να κατάστρεψε μπόλικα από τα μνημεία που ανήγειρε ο Κωνσταντίνος, αυτά που ένωναν τις δύο θρησκείες, αλλά η απεικόνιση της θεότητας της 'Τύχης της Πόλεως" (της Κωνσταντινούπολης) έχει διασωθεί σε μετάλλιο.

 

Άλλο ένα μετάλλιο του Μεγάλου Κωνσταντίνου όπου δυο μορφές που σαφώς ανήκουν στην Παλιά Θρησκεία, και λόγω του Συμβόλου του Στάχεως είναι πιθανότατα η Δήμητρα και η Κόρη, βρίσκονται κάτω από ένα Σταυρό.

Ακόμα, ο Αυτοκράτορας παράγγειλε και έστησε και νέα «Ελληνικά» (πολυθεϊστικά) αγάλματα, τον Ήλιο και την «Τύχη της Πόλεως»,[106] θεότητα πολύ διαδεδομένη τα τελευταία χρόνια του πολυθεϊσμού, (κάθε πόλη είχε τη δικιά της) που την έβαλε δίπλα σε ένα… σταυρό.  (όχι και να αφήσει απροστάτευτη τη νέα πρωτεύουσα!) Σύμφωνα με τον Ιωάννη το Λυδό, η Κωνσταντινούπολη χτίστηκε από τον δήθεν «στυγερό εγκληματία» Αυτοκράτορα με τις οδηγίες του «ιεροφάντη» (=αρχιερέα των Μυστηρίων) Πραιτεξτάτου και του «τελεστή» (=ιερέα των Μυστηρίων) Σώπατρου! [107]  Αυτοί συνεργάστηκαν στα στυγερά εγκλήματα και στην αρπαγή του «Τρίποδα της Πυθίας»; Συ είπας! Η αψίδα που έστησε ο Αυτοκράτορας στη Ρώμη είναι γεμάτη με θεότητες της αρχαίας θρησκείας. Υπάρχει και παράσταση (της εποχής) του Χριστιανικώτατου διαδόχου του, Κωνστάντιου, που τον δείχνει να κρατά στο χέρι την θεά Νίκη! [108]  Γνωρίζουμε και άλλα τέτοια έργα με Νίκες που συνοδεύουν Αυτοκράτορες, αιώνες αργότερα, ακόμα και τον άλλο «στυγερό εγκληματία», τη «μάστιγα του Ελληνισμού»[109] τον Ιουστινιανό.

              

                            

  

Βυζαντινοί αυτοκράτορες συνοδεύονται από Νίκες.

Ας μην παραλείψω την μαρτυρία πως ο Ιουστινιανός θυσίασε χίλια βόδια και πολλές χιλιάδες άλλα ζώα τελειώνοντας την Αγια - Σοφιά(!) και ρώτησε… Μάντεις, τους Αθηναίους Μαξιμιανό, Ιερόθεο και Σύμβουλο, για την χτίσει! [110] Υπάρχουν αναπαραστάσεις θυσιών –που φαίνεται γίνονταν επίσημα- μέχρι και τον 5^ο-6ο αι. μΧ., (δες εικονογράφηση) και ανεπίσημα, ακολουθούμενες μάλιστα και από σπλαχνομαντεία, μέχρι τα χρόνια του Βουλγαροκτόνου. Δεν μιλώ για το κομμάτι της Αυτοκρατορίας που παρέμενε πιστό στην παλιά θρησκεία, (τη Μάνη) αλλά για όλο το κράτος. Υπάρχει μέχρι και μνεία αποτρεπτικών ανθρωποθυσιών (!) που έγιναν με πάνδημη συμμετοχή για να απομακρυνθεί ο κίνδυνος κατά τη διάρκεια των Αραβικών επιδρομών![111] Μπορούμε να φανταστούμε τι γίνονταν ανεπίσημα και ιδιωτικά στις σκοτεινές γωνιές της Αυτοκρατορίας.

              

Άλλωστε, στα περισσότερα «κοσμικά» (=μη εκκλησιαστικά) βυζαντινά κείμενα, τον Ψελλό, τον Λέοντα τον Διάκονο, την Άννα Κομνηνή, το λεξικό Σούδας, θα δούμε καθαρά, κάτω από το Χριστιανικό βερνίκι, το αρχαίο υπόστρωμα, και μάλιστα σε βαθμό ενοχλητικό, από την άποψη ότι κανείς δήθεν «πληροφορημένος» αναγνώστης δεν ξεκινά να μελετήσει βυζαντινά κείμενα για να μάθει την αρχαία… Μυθολογία και φιλοσοφία, πράγμα όμως που καταντά… υποχρεωτικό!

Τι να πεις σε όσους ισχυρίζονται πως αυτοί οι υστερικοί αρχαιολάτρες (οι Βυζαντινοί) κατάστρεψαν την… αρχαία Ελλάδα; Ένα μόνο: Η φανατική αρχαιολατρία των Βυζαντινών λόγιων τους οδήγησε σε άρνηση καταγραφής και καλλιέργειας της ολοζώντανης Νεοελληνικής λαϊκής δημιουργίας που άνθιζε γύρω τους, με ανυπολόγιστες συνέπειες για τον παγκόσμιο πολιτισμό. Παρά την εγκληματική έλλειψη καταγραφής την εποχή της ακμής του, την Βυζαντινή, ο Νεοελληνικός πολιτισμός είναι ακόμη ένας από τους πλουσιότερους του πλανήτη.

Η αρχαιολατρία, μια γνήσια βυζαντινή κληρονομιά και κατάρα, συνέχισε και συνεχίζει να ρουφά την ικμάδα του Ελληνισμού μέχρι τις μέρες μας. Ακόμα και ο κόπος για να γραφτεί τούτη η μελέτη, που θα έπρεπε να είναι κοινός τόπος, είναι αποτέλεσμα της…

     

Αυτοκράτορας με Νίκες

            Άρα, μόνο σα λάφυρα δεν θεωρούσαν τα αρχαία αγάλματα οι Βυζαντινοί. Αυτά καταστράφηκαν ή κλάπηκαν το 1204 (μΧ) από τους… συνεχιστές του αρχαίου πολιτισμού, και πιστούς μας συμμάχους, τους Ευρωπαίους Σταυροφόρους, μαζί με τις υπόλοιπες παρακαταθήκες της αρχαιότητας, που φυλάγονταν ευλαβικά… Η καταστροφή ήταν συνειδητή. Έτσι πίστευαν πως στερούσαν από την Αυτοκρατορία τη Δύναμή της. Η σύληση ήταν ισοδύναμη ψυχολογικά με την στρατιωτική κατοχή. Εμείς όμως, πείθουμε τους Έλληνες να τα βάλουν με τον Κωνσταντίνο. Έχουμε πιάσει το κέντρο της καταστροφής, δηλαδή!

Βλέπουν -και βλέπουμε- την ιστορία  μας μέσα από τα μάτια των Δυτικών, που μισούν τον Κωνσταντίνο γιατί απογύμνωσε τη Ρώμη από τη δύναμη της. Οι δυτικόφιλοι δεν μπορούν να το συγχωρήσουν και να το ανεχθούν, έτσι συκοφαντούν την αναγέννηση της Ελλάδας μετά την Ρωμαϊκή λαίλαπα, που ξεκίνησε με τον «γενναίο βασιλιά».

   

           Πολλοί θα προτιμούσαν να είμαστε ακόμα δούλοι των Λατίνων. Πράγματι, φαίνεται πως αποδεχτήκαμε την ελευθερία μας μόνο αφού μας την πρόσφερε ένας Ρωμαίος. Ο Κωνσταντίνος επέβαλλε, για δικούς του λόγους, τη μετατόπιση του κέντρου του κράτους από τη Ρώμη στην Ελλάδα, χωρίς ανάλογο αίτημα ή αγώνα των Ελλήνων. Για αυτούς, για μας, δηλαδή, θα ήταν (και εξακολουθεί να είναι) κάτι  αδιανόητο!

                

Οι Έλληνες ήταν πολύ υπερήφανοι να ονομάζονται «Ρωμαίοι», μια που άλλαζαν μέχρι και τα ονόματά τους σε Ρωμαϊκά: «πριν υπήρχαν τα ονόματα ηρώων, ναυμάχων και νομοθετών, τώρα δε Λουκούλλων και Φαβρικίων και Λευκανίων, των μακαρίων»[112] λέει ο Απολλώνιος Τυανεύς κατηγορώντας τους Έλληνες. Οι περισσότεροι είχαν διπλό όνομα (πχ, Γάιος Ιούλιος Ευρυκλής, ηγεμόνας της Σπάρτης) και πολλοί είχαν μόνο Λατινικό (πχ Αιλιανός)

                 

Αργότερα, όταν οι αείμνηστοι Εικονομάχοι Αυτοκράτορες μας απέσπασαν από την εκκλησιαστική εξουσία του Ρωμαίου Πάπα (Η Ελλάδα δεν υπάγονταν στο Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως μέχρι τότε) οι Έλληνες… επαναστάτησαν, επειδή τους έκαναν… ανεξάρτητους με το ζόρι! (727 μΧ, επανάσταση του Κοσμά) Το σημάδι της Ρώμης δεν θα σβηστεί σύντομα, και η Εθνική μας Συνείδηση θα είναι τόσο ελλιπής, όσο και τότε.

Μόλις αναλύσαμε τις διαφωνίες για την τιμή και την υπόληψη δυο… Ρωμαίων, (του Ιουλιανού και του Κωνσταντίνου) θεωρώντας πως το θέμα είναι υψίστης… εθνικής σημασίας, και σχετίζεται απόλυτα με τον… πατριωτισμό μας. Δεν νομίζω πως υπάρχει λαός που μπορεί να πέσει πιο χαμηλά από εμάς. (εμού συμπεριλαμβανομένου…)

Ο τριέλικτος Όφις, όμως, σύμβολο της νίκης του Ελληνικού Έθνους κατά της Ασίας, επιβίωσε. (Ούτε και οι Σταυροφόροι τόλμησαν να ακουμπήσουν τους τρεις Πύθωνες, μόνο ο… Απόλλων το έκανε!) και εξακολούθησε να είναι Εθνικό Σύμβολο.

Μετά την άλωση της Πόλης, όμως, ο Σουλτάνος σύντριψε  τα κεφάλια του εκσφενδονίζοντας το πολεμικό του ρόπαλο, [113] όπως ο Απόλλωνας σκότωσε τον Πύθωνα και ο Αη-Γιώργης το δράκο, για να υπογραμμίσει την ήττα μας, εκδικούμενος επιτέλους την ταπείνωση της Ασίας από τους Έλληνες, «τα παιδιά της Γης».

             

          Οι κατακτητές απαθανάτισαν με υπερηφάνεια το κατόρθωμα του Σουλτάνου σε μια μικρογραφία. Έτσι γνωρίζουμε και τη μορφή του μνημείου. Όμως, οι απλοί Τούρκοι θεωρούσαν και αυτοί πως το κατάλοιπο του μνημείου έδιωχνε τα δηλητηριώδη φίδια. Λέγανε ακόμη, πως η Πόλη γέμισε με αυτά μετά τον βανδαλισμό!

        

                Στη μικρογραφία βλέπουμε σε μια γωνιά τον… «ανθ»-Έλληνα Πατριάρχη να διαμαρτύρεται έντονα για την καταστροφή… (Νισάφι! θα μας κάψει ο… Θεός!)  Τέτοια κάνουν οι Δεσποτάδες, μια φορά κάθε εκατό χρόνια, και ξεχνάω όλα τα άλλα…   

      

Ότι απόμεινε, υπάρχει ακόμα στην Πόλη, οι ρίζες των κορμών των φιδιών και ένα μισοσπασμένο φιδοκέφαλο, αλλά η «Ελληνική πανήγυρις» έπαψε… Ο Πύθωνας ψόφησε επιτέλους, τον καθάρισε για χάρη σου ο Σουλτάνος, ο εκδικητής της Τροίας, της αγαπημένης σου πόλης, γλέντα και χόρευε, Φοίβε… 

---

[1]

Ι. Χαραλαμπόπουλος, «Απολλώνεια Ηλιολατρεία» σελ. 60

[2]

Λεξικό Δημητράκου – Εγκυκλοπαίδεια Ελευθερουδάκη λήμμα «Απόλλων»: «οι αρχαίοι πολλαχώς ετυμολόγουν τούτο,» (το όνομα Απόλλων) «επικρατεστέρα όμως ήτο η από του απολλύειν ετυμολογία»

[3]

Ευστάθιος Θεσσαλονίκης, Ομηρικά σχόλια, Ραψ, Α., σελ.  13

[4]

Πλάτων, «Κρατύλος» 404 e

«Ταυτόν δε και περί τον Απόλλω όπερ λέγω, πολλοί πεφόβηνται περί το όνομα του θεού, ως τι δεινόν μηνύοντος»

[5]

Πλάτων, «Κρατύλος» , 407, d

[6]

Θουκυδίδης, Ιστοριών Β΄, 54

[7]

Ο Στράβων, 14, σελ. 49, δίνει μόνο την θετική ερμηνεία, «υγιαστικόν».

[8]

Σούδα, λήμμα «Ούλιος» Επίσης, δες Ευστάθιου Θεσσαλονίκης, Ομηρικά σχόλια, Ραψ, Λ, σελ. 9

[9]

Λεξικό Δημητράκου, αντίστοιχο λήμμα. Σημαίνει επίσης «Δηλητήριο», πράγμα φυσικό, γιατί τα περισσότερα βέλη ήταν δηλητηριασμένα.

[10]

Κλήμης Αλεξανδρείας «Στρωματείς» VII, σελ. 129

«πυρώδης γαρ και αναιρετικός. αυτίκα τας λοιμικάς νόσους ηλίω ανατιθέασιν»

[11]

Πλούταρχος, περί Ίσιδος και Οσίριδος, 41.

[12]

Ευστάθιος Θεσσαλονίκης, Ομηρικά σχόλια, Ραψ, Α., σελ.  20

[13]

Πλούταρχος, περί Ίσιδος και Οσίριδος, 12-19 και 38 (αποσπάσματα)

[14]

Λεξικό Δημητράκου, λήμματα, ελείη, ελειήτης, έλειος, ελείτης, έλεια.

[15]

Λεξικό Δημητράκου και λεξικό Σούδας, λήμματα «έλη»

[16]

Παγκόσμια ιστορία ΕΣΣΔ τομ. Α2 σελ. 635-636

[17]

Αθήναιος, Δειπνοσοφισταί, Ι΄, 75, σελ. 213

[18]

Πλούταρχος, περί των εκλελειπότων χρηστηρίων, υποσημ. αρ. 17

[19]

Παυσανίας, Κορινθιακά, 3, 2

[20]

«Μην πήρε τη ζωή σου η σαϊτεύτρα Άρτεμη;»

Οδύσσεια, λ, 175, επί αιφνίδιου θανάτου γυναίκας.. «Η σαϊτεύτρα η Άρτεμη χτύπησε τη γυναίκα» Οδύσσεια, ο 479. Ντεσάρμ,  Μυθολογία τομ Α΄σελ. 164. Αυτή η ιδιότητα των δίδυμων θεών είναι γενικά αποδεκτή, αν και… άγνωστη.

[21]

Οδύσσεια, ο, 408

[22]

Ο

Στράβων, 14, σελ. 49, εξηγεί την λέξη ως «θεραπεύτρια». Επίσης το ίδιο λέει και ο Ευστάθιος Θεσσαλονίκης (Ομηρικά σχόλια, Ραψ. Ε΄, σελ. 50), αλλά αμέσως προσθέτει: «Άρταμος μέντοι εν δυσίν άλφα ο εις άρτια τέμνων και διαιτρεύων, ός εστί κρεουργός, μάγειρος, φονεύς…».  Εγκυκλοπαίδεια Ελευθερουδάκη, λήμμα «Άρτεμις» «Το όνομα αυτής, ερμηνευόμενον υπό τινων ως φόνισσα». Η λέξη «αρτεμής» σημαίνει ακέραιος, υγιής (Λεξικό Δημητράκου, λεξικό Σούδας) αλλά το -α- μπορεί να είναι στερητικό (=α-βλαβής) και να προστέθηκε κατ΄ευφημισμόν. 

[23]

Ιλιάδα, Φ, 483-484

«Επεί σε λέοντα γυναιξί Ζευς θήκεν, και έδωκε κατακτάμεν ην κ’ εθέλησθα»

[24]

Ευστάθιος Θεσσαλονίκης, Ομηρικά σχόλια, Ραψ. Ζ΄, σελ. 103

[25]

Εγκυκλοπαίδεια Ελευθερουδάκη λήμμα «Απόλλων», και Ντεσάρμ, Μυθολογία

[26]

Πλούταρχος, βίος Θεμιστοκλέους, 22

[27]

Ντεσάρμ, Μυθολογία, τομ Α΄, σελ 167. Εγκυκλοπαίδεια Ελευθερουδάκη, λήμμα «Θαργήλια» Λεξικό Δημητράκου, λήμμα «Φαρμακός». Λεξικό Σούδας, λήμμα «Φαρμακός», «Φαρμακούς». Αριστοφάνης, «Ιππείς», στ. 1136: «ώσπερ αν δημοσίους {δούλους} τρέφεις […] ός αν ην παχύς, θύσας επιδειπνείς». Ελπίζω πως ο υπαινιγμός για ανθρωποφαγία εδώ, είναι σατιρικός….

Greec souvlaki…Και Αθήναιος, Δειπνοσοφισταί, 9, 370, σελ. 34 «Θαργηλίοισιν έγχυτον προ φαρμάκου» (μτφρ. «στα Θαργήλια, πίτα αντί θυσιασμένου ανθρώπου», και άλλος υπαινιγμός για ανθρωποφαγία… Φανουρόπιτα, που λένε!)

[28]

Ντεσάρμ, Μυθολογία, τομ Α΄, σελ 167. Εγκυκλοπαίδεια Ελευθερουδάκη, λήμμα «Θαργήλια» «Λευκάτας» «Ορθία ή Ορθωσία» Λεξικό Δημητράκου, λήμμα «Φαρμακός». Λεξικό Σούδας, λήμμα «Φαρμακός», «Φαρμακούς».

[29]

Λεξικό Σούδας, λήμμα «Αίσωπος»

[30]

Ομηρικός ύμνος στον Απόλλωνα

[31]

Στο ίδιο

[32]

Μ’ έχεις πλανέψει, Μακροδόξαρε, στην κακωσύνη ο πρώτος

απ’ όλους τους θεούς, που εσύ μ’ αλάργεψες απ΄το τειχί, τι ειδάλλως

κι άλλοι πολλοί τη γη θα δάγκωναν, μέσα στην Τροία πριν φτάσουν.

Δόξα τρανή να χάσω μ’ έκανες και γλίτωσες και κείνους

εύκολα δα, τι δε φοβήθηκες το γδικιωμό μου πίσω.

Φτάνει μονάχα να ‘χα δύναμη, και θα σε γδικιωνόμουν!

                                                                

Ομήρου Ιλιάς. Χ 15 κ. έ. μτφρ. Καζαντζάκη- Κακριδή.             

[33]

Κλήμης Αλεξανδρείας Προτρεπτικός προς Έλληνας, ΙΙΙ σελ 36. Ντεσάρμ,  Μυθολογία τομ Α΄σελ. 161. Ελευθερουδάκης, λήμμα «Σμινθεύς». Ρισπέν, Μυθολογία τομ. Α σελ 115. Παυσανίας Φωκικά, 12, 1-7. Ιλιάς, Α, 39. Παλαιά Διαθήκη Βασιλειών Α΄, Ε΄-ΣΤ΄ 

[34]

Ο Απόλλων στην Αίγυπτο ονομάζονταν Ώρος. Ηρόδοτος, «Ευτέρπη» 156. και Πλούταρχος, περί Ίσιδος και Οσίριδος, 12-19 και 38

[35]

Κλήμης Αλεξανδρείας, Προτρεπτικός προς Έλληνας ΙΙ,σελ. 36. Ελευθερουδάκης, λήμμα «Μυίαγρος».

[36]

Ευστάθιος Θεσσαλονλικης, Ομηρικά σχόλια, ραψ. Β΄, σελ 239

[37]

Παλαιά Διαθήκη, Βασιλειών Δ΄, Α΄, 1-6

[38]

Λεξικό Σούδας, λήμμα «Μυία». Ιερά ζωύφια του θεού ήταν και τα τζιτζίκια, (=τέττιγες) ως «μουσικοί». Υπήρχε και Χαλκινος Τζίτζικας στους Δελφούς, γιατί είχε αντικαταστήσει τη σπασμένη χορδή του Ευνόμου στα Πύθια. Οι Αθηναίοι τους σέβονταν ιδιαίτερα, γιατί ο τζίτζικας είναι γεννημένος από τη Γη, όπως ο βασιλιάς τους ο Ερεχθέας. (Κλήμης Αλεξανδρείας, «Προτρεπτικός προς Έλληνας», 1, και Λεξικό Σούδας, λήμμα «Τεττιγοφόροι»)

[39]

Ρισπέν, Μυθολογία κεφ. Απόλλων. Πλούταρχος, Περι του μη χραν έμμετρα νυν την Πυθίαν, 22. Κοράκια καθοδήγησαν και τον Αλέξανδρο μέσα από την έρημο, στο Μαντείο του Άμμωνα, στην Αίγυπτο (Διόδωρος Σικελιώτης, 17. 49,5) με τον οποίο ταυτίζονταν ο «μηλόκερως Φοίβος».

[40]

Εγκυκλοπαίδεια Ελευθερουδάκη, λήμμα «Απόλλων» 

[41]

Πλούταρχος, Περι του μη χραν έμμετρα νυν την Πυθίαν, 22

[42]

Πλούταρχος, Περι του μη χραν έμμετρα νυν την Πυθίαν, 12

[43]

Ηρόδοτος, 2, 67

[44]

Σούδα, λήμμα «Αρουραία Μάντις».

[45]

Πηγή: Τηλεοπτικό ντοκιμαντέρ. Οι παραλληλισμοί είναι δικοί μου.

[46]

Ο Άδης είναι «ο πιο μισητός από τους θεούς» (Ιλιάς Ι, 158)

[47]

Παγκόσμια ιστορία ΕΣΣΔ τομ Βι σελ. 30-37

[48]

Κάκτου,  Κτησίας, ανάλεκτα, σελ. 364.

[49]

Πλούταρχος, Θησεύς, 34

[50]

Ιστορικά Ελευθεροτυπίας, 27 Ιουνίου 2002, σελ. 25-27.

[51]

Παγκόσμια ιστορία Ακαδημίας ΕΣΣΔ τομ. Α2 σελ. 1009, Εγκυκλοπαίδεια «Δομή» λήμμα «Ετρούσκοι». Ελληνικά είναι τα ονόματα θεοτήτων όπως «Αρτούμε» = Άρτεμη, «Χέρκλε» = Ηρακλής, «Φερσίπνεϊ» = Περσεφόνη, Χάρουν =Χάρων, «Άϊτα» = Άδης. Τα άλλα ονόματα όμως, δεν είναι Ελληνικά, αν και τα περισσότερα έχουν ταυτιστεί με Ελληνικούς θεούς.

[52]

 

Θουκυδίδης, Ιστοριών Ε΄ 1 και  Γ΄ 104. και Ηρόδοτος, 1, 64

[53]

Παυσανίας, Κορινθιακά, 27, 6

[54]

Ρισπεν, Ελληνική Μυθολογία, τομ Α σελ 105

[55]

Φιλόστρατος, Ηρωικός, 710.

[56]

Παυσανίας, Αττικά, 43, 7-8

[57]

Ένα από τα επίθετα του θεού ήταν το «Λοξίας», λόγω των διφορούμενων χρησμών.

[58]

Κλήμη Αλεξανδρείας, Προτρεπτικός προς Έλληνας, ΙΙΙ, σελ 38. Ο Κροίσος ήταν μέγας δωρητής των Δελφών, αλλά το Μαντείο δεν τον προειδοποίησε για την ήττα του στον ποταμό Άλυ από τους Πέρσες, αντίθετα τον παράσυρε σε αυτήν, με έναν διφορούμενο χρησμό: «αν ο Κροίσος περάσει τον ποταμό Άλυ, θα καταστρέψει ένα μεγάλο κράτος». Ο Φοίβος δεν πιάνονταν φίλος… Φυσικά οι ιερείς, και όχι ο «θεός», είπαν το ψέμα. Παρόμοιες γκάφες έγιναν συχνά…

[59]

Ιλιάδα, Ε΄, 455.

[60]

Ιλιάδα, Ε΄, 449.

[61]

Ιλιάδα, Υ, 75 - 353

[62]

Ιλιάδα, Υ, 295

[63]

Παυσανίας, Ηλιακά Β΄,  6, 7-10

[64]

Παυσανίας, Ηλιακά Β΄, 9, 6-8

[65]

Αιλιανός, «Ποικίλη Ιστορία» V,16                        

[66]

Σούδα, λήμμα «Θετταλών σόφισμα»

[67]

Η ακμή του διπλάσιου σε όγκο κύβου πρέπει να είναι κατά 1,26 φορές μεγαλύτερη του αρχικού.

[68]

Πλούταρχος, «Περί του Ει του εν Δελφοίς», 6.

[69]

Λουκιανός, Δραπέται, 12. Ο συγγραφέας τα παρατραβάει, αλλά πράγματι, λίγοι φιλόσοφοι απέφυγαν τα δικαστήρια και τους διωγμούς.

[70]

Παυσανίας, Βοιωτικά, 38, 4

[71]

 

Ιδού η άποψη του Κλήμη : «Τα πνευματικά πρέπει να τα συγκρίνουμε με πνευματικά, γι’ αυτό χρησιμοποιούμε τη μέθοδο της απόκρυψης, που είναι πράγματι θεϊκή και πολύ αναγκαία για μας» /.../ «Αυτό υπαινίσσονται οι Εβραίοι με το Παραπέτασμα [του ναού του Σολομώντα] που μόνο οι ιερωμένοι μπορούν να διαβούν, δηλαδή οι αφιερωμένοι στο θεό» /.../ «όποιος δεν είναι καθαρός δεν πρέπει να ακουμπά το καθαρό, πίστευε και ο Πλάτωνας, γι’ αυτό και οι προφητείες και οι χρησμοί λέγονται με αινίγματα, και οι τελετές» [εννοεί τα Ελευσίνια Μυστήρια]  δεν δείχνονται φανερά στους μετέχοντες, αλλά μόνο μετά από καθαρμούς και επιλογή» Στρωματείς Ε΄ VI  σελ. 119.  Πλατωνικο – ελευσινιο – παπαδιστικο – εβραίικο - απολλώνιος Μεσαίωνας, δηλ. Ελληνοχριστιανικός πολιτισμός...

[72]

Κλήμης Αλεξανδρείας, «Προτρεπτικός προς Έλληνας», Ι. (αυτό ήταν η ουβερτούρα…)

[73]

Αθήναιος, Δειπνοσοφισταί, ΙΔ΄, 32, σελ. 105

[74]

Οδύσσεια, τ, 518 κ. έ.

[75]

Ηρόδοτος

, Ουρανία 41, Παυσανίας, Αττικά 24, 7 και Πλούταρχος, Βίος Θεμιστοκλέους 10.

[76]

Πλούταρχος, βίος Αλεξάνδρου, 2

[77]

Η Πυθία ονόμασε το Άργος «δεινόν όφι τριέλικτον» Ηρόδοτος, 6, 77. Η Δωρική λέξη είναι «Αργάς», που ήταν γνωστή πανελλήνια, και ήταν και κύριο όνομα..

[78]

Λεξικό Σούδας, λήμμα «Τεττίγων ανάμεστοι». Εγκυκλοπαίδεια Ελευθερουδάκη, λήμμα «Αιακός». Κλήμη Αλεξανδρείας, Προτρεπτικός προς Έλληνας,Ι, και ΙΙ, σελ 35 κ.έ., Ο Θουκυδίδης, Ιστοριών Α΄, 6, λέει πως όχι μόνο οι Αθηναίοι, αλλά όλοι οι Ίωνες έδεναν τα μαλλιά τους κότσο πιάνοντάς τα με ένα χρυσό τζίτζικα. Τα τζιτζίκια μπορεί να ζουν στα δέντρα, αλλά οι προνύμφες τους αναπτύσσονται μέσα στη γη. 

[79]

Παυσανίας, 2, 7, 7.

[80]

Παυσανίας, Φωκικά, 5,5 και  6,6. και Απολλόδωρος, IV, 1.

[81]

Παυσανίας, Κορινθιακά, 7, 7

[82]

Ιλιάδα, Β 308

[83]

Τα φίδια έπαιζαν βασικό ρόλο στην μαντική τέχνη. Στο μαντείο του Τροφωνίου, γιου του Απόλλωνα, τα φίδια ήταν ιερά. Ο Παυσανίας υποθέτει πως ο Τροφώνιος απεικονίζονταν περίπου σαν τον Ασκληπιό, με φίδια τυλιγμένα στο ραβδί του. Ο πιστός που ήθελε να μπει σε αυτό το Μαντείο έπρεπε να κρατά στα χέρια του τροφές, γιατί αμέσως τον περικύκλωναν ήμερα ερπετά που περίμεναν μεζέ, σαν σκυλάκια. Στην Δωδώνη, το Μαντείο του Δία, υπάρχουν πολλά αρχαιολογικά δείγματα φιδολατρίας, πράγμα φυσικό, μια που ο θεός μεταμορφώνονταν σε φίδι. Ο μεγάλος Μάντης της Μυθολογίας, ο Μελάμπους, απόκτησε τις μαντικές του ικανότητες καθώς και τη γνώση της γλώσσας των ζώων [σαφές χαρακτηριστικό της τοτεμικής λατρείας, όπου ο άνθρωπος επικοινωνεί με τους γενάρχες του, τα ζώα] όταν δυο φίδια  του καθάρισαν τα αυτιά γλύφοντας τα την ώρα που κοιμόταν. Οι Ιαμίδες ήταν η πιο φημισμένη οικογένεια [γένος] Μάντεων. Ο γενάρχης τους, ο Ίαμος, είχε εγκαταλειφθεί από τη μάνα του, και ανατράφηκε από δυο φίδια που τον τάϊζαν με μέλι. Ο Ίαμος κατάγονταν από τον Ποσειδώνα και τον Απόλλωνα. Στο άγαλμα του Ιαμίδη μάντη Θρασύβουλου, στην Ολυμπία, απεικονίζονταν μια σαύρα στον δεξί του ώμο. Ο Τειρεσίας, άλλος μεγάλος Μάντης, σκότωσε ένα φίδι και μεταμορφώθηκε σε γυναίκα. Μετά από χρόνια, σκότωσε άλλο φίδι, και ξαναέγινε άντρας. Μάλιστα, οι θεοί τον κάλεσαν να γνωμοδοτήσει για το ποιο φύλο νοιώθει την μεγαλύτερη ηδονή στον έρωτα, μια που όσο ήταν γυναίκα έφαγε τον απαγορευμένο καρπό… Ο Τειρεσίας διέταξε τον νεκρικό εξευμενισμό του Δράκοντα της Θήβας με ανθρωποθυσία. Στην πρώτη θυσία που έκαναν οι Δωριείς στη Σπάρτη βρήκαν ένα φίδι πάνω στο βωμό, και κατάλαβαν πως η πόλη θα γίνει τρομερή στους εχθρούς της. 

[84]

Σούδα, λήμμα «Θεμιστεύειν»

[85]

Ρισπέν, Ελληνική Μυθολογία, σελ 111, τομ Α  κεφ. «Ο Απόλλων θεός της μαντικής»

[86]

Ιωάννης Μαλάλας, Χρονογραφία, σελ. 77

[87]

Κλήμης Αλεξανδρείας «Προτρεπτικός προς Έλληνας» Ι, 11, σελ 17 και ΙΙ, 20, σελ 33, εξ ου και το «ανάμεσα σε δυο βουνά δυο φίδια σκοτωμένα, αμάν-αμάν»    

[88]

Αθήναιος, Δειπνοσοφισταί, ΣΤ΄, 48, σελ. 121.

[89]

Πλούταρχος, περί των εκλελειπότων χρηστηρίων, 15. 

[90]

Κλήμης Αλεξανδρείας «Προτρεπτικός προς Έλληνας» ΙΙ, σελ. 35 κ.έ. «πέθανε ο Δίας (μη στεναχωριέσαι Λήδα μου) σα κύκνος, σαν αετός, σαν ερωτύλος άνθρωπος, σα φίδι.» [δράκων]

[91]

Πλούταρχος, Βίος Θεμιστοκλέους, 26 και 29

[92]

Παυσανίας, Φωκικά, 5,5 και  6,6.

[93]

Ιλιάς, Λ, 16-44.

«κυάνεος ελέλικτο δράκων κεφαλαί δε οι ήσαν τρεις αμφιστρεφέες, ενός αυχένος εκπεφυίαι»

[94]

Πλούταρχος, περί της Ηροδότου κακοηθείας, 42. Ηρόδοτος, 9, 81. Θουκυδίδης, Ιστοριών Α, 132

[95]

Παυσανίας Φωκικά, 13, 7

[96]

Θησαυρός Σικυωνίων, Μουσείο Δελφών.

[97]

«Ο βέβηλος Κωνσταντίνος, η εγκληματική εκείνη φυσιογνωμία που ανήλθε στον Αυτοκρατορικό θρόνο, εδραιώνοντας την ισχύ του επί στυγερών δολοφονιών»… «αφαίρεσε από το Δελφικό Μαντείο τον μαντικό τρίποδα καθώς και το επιβλητικό άγαλμα του Απόλλωνος, μεταφέροντάς τα ως τρόπαια στον Ιππόδρομο της Κωνσταντινουπόλεως.»

Ένα ψέμα και μια ύβρις. Ι. Χαραλαμπόπουλος «Απολλώνια ηλιολατρεία» σελ 93. Το μόνο συναίσθημα που μπορούσε να προκαλέσει ο τριέλικτος όφις στους Απολλώνιους ιερείς, όπως εξηγήσαμε, ήταν να τους γυρίζει τα άντερα κάθε φορά που τον έβλεπαν. Γι’ αυτό άλλωστε δεν αντικατάστησαν ποτέ τον κλεμμένο τρίποδα.  (Παυσανίας, Φωκικά, 13, 10) Έτσι προσπαθούσαν να αποσυνδέσουν το μνημείο από τον Απόλλωνα.

[98]

Δεν υπάρχει υποτιθέμενος «εχθρός του Ελληνισμού και της πάτριας θρησκείας» της εποχής του, συμπεριλαμβανομένων και των Εβραίων, που να μην  έχει εγκωμιαστεί εγγράφως από τον γλοιώδη υποκριτή Ιουλιανό τον Παραβάτη, που νοιάζονταν περισσότερο για τη ζωούλα του παρά τα πιστεύω του. Έγραψε ύμνο μέχρι και για τον Κωνστάντιο, τον φονιά του πατέρα του! Γι’ αυτό άλλωστε οι Χριστιανοί διατήρησαν τα γραπτά του, ώστε να μη χρειαστεί να τον αντικρούσουν αλλιώς. Οι σημερινοί θαυμαστές του τον υμνούν, βασισμένοι στο ότι κανείς δεν θα διαβάσει τα έργα του. Μιλώντας για την Κωνσταντινούπολη, την αποκαλεί «επώνυμον πόλιν του γενναίου βασιλέως» (πόλη που έχει το όνομα του γενναίου βασιλιά) [Ιουλιανού, επιστολή προς Ευάγριον]  Στο «Συμπόσιον ή Κρόνεια», ο πολιτικάντης και ευκαιριακός τιμητής ή κατήγορος Ιουλιανός ο Χατζηαβάτης λέει τα αντίθετα για τον Κωνσταντίνο, (=καλοπερασάκιας και εγκληματίας) Διαλέγουμε και παίρνουμε. (σίγουρα όχι στα σοβαρά, βέβαια) Δεν πιστεύω να ενοχλούν οι χαρακτηρισμοί «γλοιώδης» και «Χατζηαβάτης», γιατί είναι πολύ πιο απαλοί από το «Στυγνός Εγκληματίας», που έτσι κι αλλιώς ήταν, επίσης!

[99]

Γιάννη Κορδάτου, Ακμή και παρακμή του Βυζαντίου, σελ 71

[100]

Ψευδο-Καλλισθένης, Βίος Αλεξάνδρου του Μακεδόνος, 33, 1-2

[101]

Ομηρικός Ύμνος στον Ερμή.

[102]

Λεξικό Σούδας, λήμμα «Βραγχίδαι»: «και μισήσας αυτών την του γένους διαδοχήν απέκτεινε πάντας, κακούς είναι κρίνων τους των κακών εκγόνους, και την ψευδώνυμον πόλιν κατέσκαψε, και ηφανίσθησαν»

[103]

Πλούταρχος, βίος Αλεξάνδρου, 14.  «Και θέλοντας χρησμό από τον θεό σχετικά με την εκστρατεία, [στην Ασία] πήγε στους Δελφούς. Αλλά, κατά τύχη, επειδή εκείνες οι μέρες ήταν αποφράδες και δεν ήταν σωστό να δίνονται χρησμοί κατά τη διάρκειά τους, πρώτα έστειλε αγγελιοφόρο για να παρακαλέσει την προμάντιδα. Όμως, επειδή εκείνη αρνήθηκε και χρησιμοποίησε το νόμο ως δικαιολογία, αφού ανέβηκε ο ίδιος στο ναό και την έσερνε βίαια, αυτή σα να καταβλήθηκε από τη βιασύνη του, είπε: ΄΄είσαι ανίκητος παιδί μου΄΄. Αφού άκουσε τούτο ο Αλέξανδρος, είπε ότι δε χρειάζεται πια άλλο χρησμό, αλλά έχει το χρησμό που ήθελε απ’ αυτήν.»  

[104]

Κουκουλέ, «Βυζαντινών βίος και πολιτισμός» τομ. Α ΙΙ σελ.238. Ο Αυτοκράτορας Ρωμανός ο Λεκαπηνός, (920 - 944 μΧ.) με τη συμβουλή του αστρονόμου (Μάντη) Ιωάννου, έκοψε το κεφάλι ενός αγάλματος στην αψίδα του Ξηρολόφου, που είχε «στοιχειωθεί» από τον Τσάρο Συμεών. Ο Βούλγαρος έπαθε συγκοπή την ίδια ώρα… Ελληνική Μυθολογία…

[105]

Π. Διαθήκη, Αριθμοί, ΚΑ΄, 4-9

[106]

Λεξικό Σούδας, λήμμα «Μίλιον»: «...εν τη καμάρα του Μιλίου στήλαι ίστανται Κωνσταντίνου και Ελένης. ένθα και σταυρός και η Τύχη της πόλεως…» «κατενεχθέν δε το άρμα εν τω ιπποδρόμω δορυφορούμενον στηλίδιον καινόν παρά Κωνσταντίνου κατασκευασθέν υπό ηλίου φερόμενον, Τύχη πόλεως, εις το στόμα εισήει και στεφανωθέν εξήει.» Ελληνοχριστιανικός πολιτισμός!

[107]

Κάκτου, Ορφικά. τομ Β σελ.333

[108]

Η παράσταση στην Εγκυκλοπαίδεια Ελευθερουδάκη, λήμμα «Κωνστάντιος»

[109]

Τίτλος σύγχρονου βιβλίου για τον Ιουστινιανό. Ήταν μάστιγα του Ελληνισμού γιατί πίστευε ακόμα στη παλιά θρησκεία;

[110]

«Πάτρια Κωνσταντινουπόλεως», Ι, 2-28, Από το «Ιουστινιανός η μάστιγα του Ελληνισμού» (!) σελ 308 και310. Τα στοιχεία, δηλαδή προέρχονται από όσους πιστεύουν πως οι Βυζαντινοί κατάστρεψαν την αρχαία Ελλάδα!

[111]

Όλα αυτά, Κουκουλέ, Βυζαντινών βίος και πολιτισμός, τομ Α ΙΙ σελ. 190 - 195

[112]

 

Φιλόστρατος, Τα ες Απολλώνιον Τυανέα 3, 271

[113]

. Κουκουλέ, «Βυζαντινών βίος και πολιτισμός», τομ. Γ’ σελ. 21-22 και σελ 406. 

πηγή : https://sites.google.com/site/archaiaelladaealetheia/apollon-o-katastropheas-theos-tou-thanatou-kai-ton-epidemion

Read More